Journey Into The Unknown - Tragic Comic

Running in the wrong direction

Constant fears trap my will

With no strengths for reflection

The Unknown becomes clear

On the edge of perception

The illusion of a dream

Welcome to my new deception

Nothing’s really what it seems

I am the Beast, your haunting ghost

I am what Darkness fears the most

Come feed my sins, come dance with me

I am the thing that should not be…

Baptized with thunders from the storm

The sacrifice of the Unborn

Come to the void, come set me free

Unleash the spirit trapped in me…

Broken mirror, heresy

Your reflection stares at me

Abyss eyes, darkest black

Shivering fingers through my back

Chained to your hypocrisy

Spending time in agony

Waiting for the end of it

Crawling right out from my crypt

Blinded by your master voice

Acting like if there’s no choice

Constant orders in my head

I arise among the dead

The increasing of my fear…

I believe there’s someone here

There’s no place I can run to,

Let me become you…

Voices whisper, day by day, «You are not

alone» they say

Seven shadows come at night, dancing free

in the twilight

Pulsing fast, anxiety, I foresee a tragedy

In my heart, the one desire — let me play

with fire…

Rennen in de verkeerde richting

Constante angsten houden mijn wil in de val

Zonder sterke punten voor reflectie

Het onbekende wordt duidelijk

Op de rand van waarneming

De illusie van een droom

Welkom bij mijn nieuwe bedrog

Niets is echt wat het lijkt

Ik ben het Beest, je rondspokende geest

Ik ben wat de Duisternis het meest vreest

Kom mijn zonden voeden, kom met me dansen

Ik ben het ding dat niet zou moeten zijn...

Gedoopt met donderslagen van de storm

Het offer van de ongeborenen

Kom naar de leegte, kom me bevrijden

Laat de geest los die in mij gevangen zit...

Kapotte spiegel, ketterij

Je spiegelbeeld staart me aan

Abyss ogen, donkerste zwart

Bibberende vingers door mijn rug

Geketend aan je hypocrisie

Tijd doorbrengen met pijn

Wachten op het einde ervan

Rechtstreeks uit mijn crypte kruipen

Verblind door je meesterstem

Doen alsof er geen keus is

Constante orders in mijn hoofd

Ik sta op tussen de doden

Het toenemen van mijn angst...

Ik geloof dat er hier iemand is

Er is geen plek waar ik naartoe kan rennen,

Laat me jou worden...

Stemmen fluisteren dag na dag: «Dat ben je niet

alleen» zeggen ze

Zeven schaduwen komen 's nachts, vrij dansend

in de schemering

Snel pulserend, angst, ik voorzie een tragedie

In mijn hart, het enige verlangen - laat me spelen

met vuur…