Dedos - Totem

Dedos son dedos, días son días

Madres son madres, hijos son crías

Los pensamientos, son todos míos

Pero mi lengua, ya no es tan mía

Si plantas rosas, crecen sandías

Si esperas coche, pasan tranvías

Así es mi tierra, que se resfría

Y está engripada, de hace mil días

¿Cuándo sanará y caminará?

¿Cuándo cambiará y podrá cantar?

Yo sé que tú me dirás

Ves, mira, cómo crecen rosas

Y entonces yo te diré

Sí, ya lo veo, sigue hermosa mi tierra

Vingers zijn vingers, dagen zijn dagen

Moeders zijn moeders, kinderen zijn baby's

De gedachten, ze zijn allemaal van mij

Maar mijn taal is niet meer van mij

Als je rozen plant, groeien er watermeloenen

Als je op een auto wacht, passeren trams

Dit is mijn land, dat verkouden wordt

En ze heeft de griep, van duizend dagen geleden

Wanneer zal hij genezen en lopen?

Wanneer zal hij veranderen en kunnen zingen?

Ik weet dat je het me zult vertellen

Je ziet, kijk, hoe rozen groeien

En dan zal ik het je vertellen

Ja, ik zie het, mijn land is nog steeds mooi