TER Centre - Tim Dup

Matin et soir, soir et matin

Je change de wagon, je change de train

Sans entrain pour assurer mon train-train quotidien

Matin et soir, soir et matin

Je change de wagon, je change de train

Y a de tout dans ce train

Des gens qui dorment, des chiens qui pissent, des femmes enceintes

Et des enfants bruyants

Le matin c’est bondé, le soir c’est blindé

Ça pue, ça chante, ça s’lamente

Ou ça s’vante d’avoir une petite vie, oui monsieur

D’avoir une vie monsieur

Parfois les femmes se maquillent, se parfument

Parce qu’elles sont moches et qu’elles puent

Parfois des mec enivrés, défoncés emmerdent les passagers

Mais c’est jamais bien méchant dans l’TER centre

Le trajet j’le connais pas cœur

De la campagne à Paname

Dans les banlieues, les trams s'ébranlent dans le froid et sous un soleil de

plomb

À travers les nuages et la pluie dans le brouillard hivernal

On est serré, tu suffoques des minutes entières

Et quand l’train s’arrête, et qu’les portent glissent

Les rails se mettent à grincer, à gémir de douleur

Elles crissent, elles frémissent

Les banquettes sont chauffées par des culs différents

Les regards se croisent, indifférents

Les paupières se ferment, fatiguées, éreintées

D’une journée épuisante

Les gens s’effilent en buildings

Les grands arbres s’enterrent et se changent en parking

C’est tout un monde que tu traverses

Quand tu prends le TER centre

Matin et soir, soir et matin

Je change de wagon, je change de train

Sans entrain pour assurer mon train-train quotidien

Matin et soir, soir et matin

Je change de wagon, je change de train

Y a de tout dans ce train

Des gens qui pensent, des gens qui pensent aux gens

Des gens qui pensent au gens qui pensent

Ceux-là sont un peu barrés

Quand on y pense

On voit des mecs qui décuvent d’une soirée au calme

On croise des jolies minettes tombées au bord des larmes

Y a de tout, y a une âme, un truc qu’on n’explique pas

Dans le TER centre

Dans l’TER centre, y a pas d'étiquette

On détruit les notions inculquées trop jeune dans les têtes

C’est hétérogène, on s’prend pas la tête

On n’a pas les mêmes gènes dans le TER centre

Les gens qui voyagent ne se parlent pas beaucoup

Mais j’crois bien qu’ils s’aiment quand même

En même temps tu t’sens proche de l’autre

Quand tu partages un retard d’une heure cinquante-sept

Ochtend en avond, avond en ochtend

Ik verander van auto, ik verander van trein

Zonder enthousiasme om mijn dagelijkse routine te verzekeren

Ochtend en avond, avond en ochtend

Ik verander van auto, ik verander van trein

Er zit alles in deze trein

Slapende mensen, pissende honden, zwangere vrouwen

En luidruchtige kinderen

's Morgens is het druk, 's avonds is het vol

Het stinkt, het zingt, het klaagt

Of het pronkt met een klein leven, ja meneer

Om een ​​leven te hebben meneer

Soms dragen vrouwen make-up, parfum

Omdat ze lelijk zijn en stinken

Soms maken dronken, stonede mannen de passagiers kwaad

Maar het is nooit erg in het TER-centrum

De reis die ik niet ken, hart

Van het platteland naar Panama

In de buitenwijken rijden de trams weg in de kou en onder een zon van

lood

Door de wolken en de regen in de wintermist

We zijn strak, je stikt voor hele minuten

En wanneer de trein stopt, en de deuren glippen

De rails beginnen te kraken, kreunen van de pijn

Ze gillen, ze trillen

De banken worden verwarmd door verschillende ezels

Ogen ontmoeten elkaar, onverschillig

Oogleden sluiten, moe, uitgeput

Van een vermoeiende dag

Mensen sluipen gebouwen binnen

Grote bomen begraven zichzelf en veranderen in een parkeerplaats

Het is een hele wereld waar je doorheen gaat

Wanneer u het TER-centrum neemt

Ochtend en avond, avond en ochtend

Ik verander van auto, ik verander van trein

Zonder enthousiasme om mijn dagelijkse routine te verzekeren

Ochtend en avond, avond en ochtend

Ik verander van auto, ik verander van trein

Er zit alles in deze trein

Mensen die denken, mensen die aan mensen denken

Mensen die denken aan mensen die denken

Die zijn een beetje doorgestreept

Als je erover nadenkt

We zien jongens die dronken worden van een rustige avond

We ontmoeten mooie meisjes die op het punt van tranen zijn gevallen

Er is alles, er is een ziel, iets dat we niet kunnen verklaren

In het centrum TER

In het TER-centrum is er geen label

We vernietigen de begrippen die te jong in de hoofden zijn ingeprent

Het is heterogeen, we nemen niet de leiding

We hebben niet dezelfde genen in het TER-centrum

Mensen die reizen praten niet veel met elkaar

Maar ik denk dat ze toch van elkaar houden

Tegelijkertijd voel je je dicht bij de ander

Wanneer je een vertraging van één uur zevenenvijftig deelt