Indestructible - Till We Drop

Where were you when everybody would need you

You spent half a lifetime under the influence

Drunk with nothing but the loneliness

That comes with each and every bottle

You’re not welcome here anymore

You were lost to the tides of time

Like a ship, treading through the icy waters

Never knowing whats going to happen

There’s a part of me, you will never know

We’re on separate paths, that will never ever collide

Something inside tears me apart

Just building up, waiting for a spark

To ignite the flame

I won’t run away

I’ll pave the way for progress, I’ve heard it all before

Years of constant aggravation, it’s becoming such a bore

Light the dark

Pull up the blinds let in some sunlight

You keep digging a bigger hole

Well you won’t be missed

So you can take that thought to the grave

There’s a part of me, you will never know

We’re on separate paths, that will never ever collide

Something inside tears me apart

Just building up, waiting for a spark

To ignite the flame

I won’t run away

I hope there’s some time so we can make amends

So we can start this all anew

But this time we never spent

It’s the best I ever had

Sit down and fucking listen

There’s a part of me, you will never know

Growing up alone, in this empty room

That’s the part of me, you will never know

Waar was je toen iedereen je nodig zou hebben?

Je hebt een half leven onder invloed doorgebracht

Dronken met niets anders dan de eenzaamheid

Dat zit bij elke fles

Je bent hier niet meer welkom

Je was verdwaald door de getijden van de tijd

Als een schip dat door het ijskoude water vaart

Nooit weten wat er gaat gebeuren

Er is een deel van mij, je zult het nooit weten

We bevinden ons op verschillende paden, die nooit zullen botsen

Iets van binnen scheurt me uit elkaar

Gewoon opbouwen, wachten op een vonk

Om de vlam te ontsteken

Ik zal niet weglopen

Ik zal de weg vrijmaken voor vooruitgang, ik heb het allemaal al eerder gehoord

Jaren van constante ergernis, het wordt zo saai

Licht het donker

Trek de jaloezieën omhoog en laat wat zonlicht binnen

Je blijft een groter gat graven

Nou, je wordt niet gemist

Dus je kunt die gedachte het graf in nemen

Er is een deel van mij, je zult het nooit weten

We bevinden ons op verschillende paden, die nooit zullen botsen

Iets van binnen scheurt me uit elkaar

Gewoon opbouwen, wachten op een vonk

Om de vlam te ontsteken

Ik zal niet weglopen

Ik hoop dat er wat tijd is zodat we het goed kunnen maken

Dus we kunnen dit allemaal opnieuw beginnen

Maar deze keer hebben we nooit besteed

Het is de beste die ik ooit heb gehad

Ga zitten en luister verdomme

Er is een deel van mij, je zult het nooit weten

Alleen opgroeien, in deze lege kamer

Dat is het deel van mij, je zult het nooit weten