The Gate - Thundra

Listen to the step taking you further towards something you know will make your

agony sustain

Against your own knowledge the sound and smells react like repulsive hits to

your mind

You harden as it gets closer, preparing yourself

You harden as it gets closer, preparing yourself

The decay of it all is overwhelming

Surrounded by it all it’s hard to keep the guard up, swallow the anger

Like running into a wall voluntary, head first

As time decays your inside, your weakness grows

Tired ripples that grows without control

The decay of it all is overwhelming

Closely following your desperate attempt of denial

The hold witch makes the pain flow free

It tastes your squandering twitches

Like a foul thought that just won’t leave your mind

Strangely it hits you like a surprise every time

Like pebbles of tears, your eyes cry

The familiar sense of reprisals

Been here before, welcome to decya

Eaten from inside, ready to suffer again

My soul will not take anymore of the agony to come

Been here before, welcome to decya

Eaten from inside, ready to suffer again

The sarcastic look of the hordes passing you by

Like faces of smoke they shape to the thing you fear the most

The decay of it all is overwhelming

Pulsating, inside of it all

Swarming through your whole being

Black holes, like denial in a wake world

The taste of it all

What to become in the end?

Is there an answer to it all?

Can it be won?

Will it be conquered?

Luister naar de stap die u verder brengt naar iets waarvan u weet dat het uw

ondraaglijke pijn

Tegen uw eigen weten in reageren het geluid en de geuren als weerzinwekkende slagen op

je geest

Je verhardt naarmate het dichterbij komt, en bereidt jezelf voor

Je verhardt naarmate het dichterbij komt, en bereidt jezelf voor

Het verval van alles is overweldigend

Omringd door dit alles is het moeilijk om de wacht te houden, de woede in te slikken

Alsof je vrijwillig tegen een muur aanloopt, ga eerst!

Naarmate de tijd je innerlijk vergaat, groeit je zwakte

Vermoeide rimpelingen die groeien zonder controle

Het verval van alles is overweldigend

Nauwlettend uw wanhopige poging tot ontkenning

De houdheks laat de pijn vrij stromen

Het smaakt naar je verkwistende spiertrekkingen

Als een slechte gedachte die maar niet uit je hoofd gaat

Vreemd genoeg komt het je elke keer weer als een verrassing

Als tranen van tranen huilen je ogen

Het vertrouwde gevoel van represailles

Ben hier eerder geweest, welkom bij Decya

Van binnenuit gegeten, klaar om weer te lijden

Mijn ziel kan de komende pijn niet meer aan

Ben hier eerder geweest, welkom bij Decya

Van binnenuit gegeten, klaar om weer te lijden

De sarcastische blik van de hordes die aan je voorbij trekken

Als gezichten van rook vormen ze datgene waar je het meest bang voor bent

Het verval van alles is overweldigend

Pulserend, alles van binnen

Zwermen door je hele wezen

Zwarte gaten, zoals ontkenning in een wakkere wereld

De smaak van alles

Wat wordt er uiteindelijk?

Is er een antwoord op alles?

Kan het worden gewonnen?

Zal het worden overwonnen?