Scars from Limbo - Thine

Born aimless

Hail turmail

So potent, yet perfect

There’s no pain when the rains come & the deluge washed away

our future

A lost space where the days rot & the years go astray

The same

No regrets, no, no regrets

Until we reach an end

& if you contest then you’ll be the next

& the flames will roar again

Sad strangers — indifferent.

Limp vessels — once vibrant

It’s all true — I knew from your eyes it wasn’t you

anymore

Until we reach an end

Doelloos geboren

Wees gegroet

Zo krachtig en toch perfect

Er is geen pijn als de regen komt en de zondvloed wegspoelt

onze toekomst

Een verloren ruimte waar de dagen rotten en de jaren verdwalen

Hetzelfde

Geen spijt, nee, geen spijt

Tot we een einde hebben bereikt

en als je meedoet, ben jij de volgende

& de vlammen zullen weer brullen

Droevige vreemden — onverschillig.

Slappe vaten — ooit levendig

Het is allemaal waar - ik wist aan je ogen dat jij het niet was

niet meer

Tot we een einde hebben bereikt