It's Them - Themselves

It’s them with their babyfeet, hummingbirds and milky ways…

It’s them, horde your sea shells and blow out the big wick… it's them…

it’s them…

No not your vitamins, or pillow or monocle

This one’s just righteousness, half full and logical

Mean well remote absolute and nowhere to go

But onward and upward- clasp crowns ground the heart

Let transmission commence… hello…goodbye dark

Really I wonder, is this all material?

This can’t be heaven, the light is so dull

The first time I spoke must have been wonderful

It doesn’t look like an ice sculpture…(it really doesn’t from here)…

or does it?

If I really payed attention time would move faster and faster

Landscapes and states of nature would gallop and sink before me

'til all was still as an orchid… one instant…

One rich white bursting orchid

Stood in channels and the rivers deep below beauty…

Grimace.

flee.

souls don’t need shelter…

Native well knowledge radiating through shone… what's scared smell sight

A swimming prism’s gray core which one will erect a definition

For sheer bliss and set its semblance sincere and object with pride down gently

Before a globe of judge and grudge in open forum

I think…

No one… hundreds of thousands of chattering silver-faced monkeys screech

And find them fascinating

Although nowhere to be found on the periphery of

Some generation, huh?

I’m not familiar with the term

Boiled to a crack… happy now…

Who’ll be bird in hand…

I’ve been mutilated trying…

Teaching myself preference, technique and acceptability…

It seems your son is of consumed…

Boiled to a crack…

What do you mean there’s no oar…

All the rations…

Sound the alarm, there must be a stowaway…

A drip, bore, a crack and a trickle, soon the hull gathered its body

And they all drown to meet with a grin, stick and handkerchief

Amid the flowering dust of the crossroads…

Don’t peter out on me now…(don't you do it)…thrust your fist into the

sunset…

Texture within the footprints and an end atop the wind…

I feel leaflike… something something to crawl on

Sunlit small, a wren beneath the soil presence beyond walls…

Art is everywhere… I refuse to know where.

I wonder to know where art is…

Everywhere I wander to know where art is… everywhere I wander…

Next time I’m bored, the man’s going down (he's going down)

I’ll stomp on anyone’s brown bag and lunch (turn around)…when they’re not

looking

It’s not actually bad rap… i just don’t feel it… there I said it…

It’s them with their tree stumps, cat litter and clay masks…

It’s them, finish your last thought and man the battle packs… it's them…

it’s them…

Oh don’t say help… she's crying in her salve of scary monsters don’t exist

And blood and guts and little broken bits of love… just don’t say it…

All gather as the greatness in her glory days and softened lovely rays

Can’t hold back and pour… please don’t…she wails for… help…

Orants in pain… pity the stick figures are bold proud faint… fainter…

Trapped on paper drawn to where babies come from… we think…

Can’t figure out the gist of setting a precedent since shucks…

The sacrosanct and such has ran and hid inhibited shocked and implanted

In limited… prohibited…it's them… them…

It’s all a game the fair and right has petered out…

Production was always paramount… and what have we done to deserve this…

Why evolve of course… fruit pickers learned to heard…

And now the butcher’s got mechanical pencils… just leave the children…

Stab… process…preserve…pack…anything but the children…

Tear… portion…chop…self…they spared no one…

We’re giving selves to records for the tots and toddlers

Not to gorge our fantasies and super-human fetishes…

If you give the strangers baby toys, the entertainment and enjoyment

They receive will read and write and return itself

Ten fold to watch your kids and clothe your loved ones

In a crystal ball of faith renewed and fertile bed…

Help… someone page the god…

Help… is there a poet in the house…

Help… I'm afraid we’ll have to innovate…

Help… I can’t bring her back to life alone…

And there between the timid yellow voice of my candle

And the space in my little notebook she left this form and I saw

Her dust in the light’s angles and heard…

You there… young man… my metamorphosis… your efforts…

That’s all natural… just learn from virtues…

Keep them… perpetuate your fortune… in both worlds…

Give and give and give…

There’s nothing wrong with gardens…

And in everyone’s preserve… truth is truth…

Both perfect and realistic…

You know when energy is flowing…

Smile… teach yourself to write… and let them by the album…

Thanks for the help…

Zij zijn het met hun babyvoetjes, kolibries en melkweg…

Ze zijn het, verzamel je zeeschelpen en blaas de grote pit uit... ze zijn het...

zij zijn het…

Nee, niet je vitamines, of kussen of monocle

Dit is gewoon gerechtigheid, halfvol en logisch

Meen goed afgelegen absoluut en nergens heen

Maar voorwaartse en opwaartse kronen aarden het hart

Laat de transmissie beginnen ... hallo ... tot ziens dark

Ik vraag me echt af, is dit allemaal materiaal?

Dit kan de hemel niet zijn, het licht is zo dof

De eerste keer dat ik sprak, moet geweldig zijn geweest

Het ziet er niet uit als een ijssculptuur... (het komt echt niet van hier)...

of doet het dat?

Als ik echt oplette, zou de tijd steeds sneller gaan

Landschappen en natuurtoestanden galoppeerden en zinken voor me weg

tot alles stil was als een orchidee... op een gegeven moment...

Een rijke witte barstende orchidee

Stond in kanalen en de rivieren diep onder schoonheid...

Grijns.

vluchten.

zielen hebben geen beschutting nodig...

Inheemse bronkennis die doorstraalde scheen ... wat is bang ruiken zicht

De grijze kern van een zwemprisma die een definitie zal oprichten

Voor pure gelukzaligheid en zet de schijn oprecht en object met trots zachtjes neer

Voor een wereld van oordeel en wrok in een open forum

I denk…

Niemand... honderden duizenden pratende zilverkopaapjes krijsen

En vind ze fascinerend

Hoewel nergens te vinden in de periferie van

Een generatie, hè?

Ik ben niet bekend met de term

Tot een spleet gekookt... nu blij...

Wie is de vogel in de hand...

Ik ben verminkt toen ik probeerde...

Mezelf voorkeur, techniek en aanvaardbaarheid aanleren...

Het lijkt erop dat uw zoon dronken is...

Tot spleetjes gekookt...

Wat bedoel je, er is geen roeispaan...

Alle rantsoenen...

Sla alarm, er moet een verstekeling zijn...

Een druppel, boring, een scheur en een straaltje, al snel verzamelde de romp zijn lichaam

En ze verdrinken allemaal om elkaar te ontmoeten met een grijns, stok en zakdoek

Te midden van het bloeiende stof van de kruispunten...

Val me nu niet lastig... (doe het niet)... steek je vuist in de

zonsondergang…

Textuur in de voetafdrukken en een uiteinde bovenop de wind...

Ik voel me bladachtig... iets om op te kruipen

Zonovergoten klein, een winterkoninkje onder de grond, aanwezigheid achter muren...

Kunst is overal... ik weiger te weten waar.

Ik vraag me af waar kunst is...

Overal waar ik dwaal om te weten waar kunst is... overal waar ik dwaal...

De volgende keer dat ik me verveel, gaat de man naar beneden (hij gaat naar beneden)

Ik stamp op iemands bruine tas en lunch (draai me om)... als ze dat niet zijn

op zoek

Het is eigenlijk geen slechte rap... ik voel het gewoon niet... daar zei ik het...

Zij zijn het met hun boomstronken, kattenbakvulling en kleimaskers...

Zij zijn het, maak je laatste gedachte af en beman de gevechtspakketten... zij zijn het...

zij zijn het…

Oh zeg geen hulp ... ze huilt in haar zalf van enge monsters bestaan ​​niet

En bloed en ingewanden en kleine gebroken stukjes liefde ... zeg het gewoon niet ...

Allen verzamelen zich als de grootheid in haar gloriedagen en verzachtte mooie stralen

Kan het niet inhouden en gieten... alsjeblieft niet doen... ze jammert om... help...

Orants in pijn... jammer dat de stokfiguren brutaal zijn trots zwak... zwakker...

Gevangen op papier getekend naar waar baby's vandaan komen... we denken...

Kan niet achterhalen wat de essentie is van het vestigen van een precedent sinds shucks ...

De heilige en dergelijke is gevlucht en verstopte zich geremd, geschokt en geïmplanteerd

In beperkte... verboden... zijn zij het... zij...

Het is allemaal een spel dat eerlijk en goed is uitgestorven...

Productie stond altijd voorop... en wat hebben we gedaan om dit te verdienen...

Waarom evolueren natuurlijk… fruitplukkers leerden horen…

En nu heeft de slager vulpotloden... laat de kinderen maar...

Steek... verwerken... bewaren... pakken... alles behalve de kinderen...

Scheur ... portie ... hak ... zelf ... ze hebben niemand gespaard ...

We geven onszelf aan platen voor peuters en kleuters

Om onze fantasieën en bovenmenselijke fetisjen niet te overspoelen...

Als je de vreemden babyspeelgoed geeft, het entertainment en het plezier

Ze ontvangen zullen lezen en schrijven en zelf teruggeven

Tienvoudig om op je kinderen te passen en je dierbaren te kleden

In een hernieuwde kristallen bol van geloof en vruchtbaar bed...

Help... iemand roep de god op...

Help… is er een dichter in huis…

Help... ik ben bang dat we moeten innoveren...

Help... ik kan haar niet alleen tot leven wekken...

En daar tussen de timide gele stem van mijn kaars

En de ruimte in mijn kleine notitieboekje liet ze dit formulier achter en ik zag

Haar stof in de hoeken van het licht en hoorde...

Jij daar... jongeman... mijn metamorfose... jouw inspanningen...

Dat is allemaal natuurlijk ... leer gewoon van deugden ...

Houd ze... bestendig uw fortuin... in beide werelden...

Geven en geven en geven...

Er is niets mis met tuinen...

En in het belang van iedereen... waarheid is waarheid...

Zowel perfect als realistisch...

Je weet wanneer energie stroomt...

Glimlach… leer jezelf schrijven… en laat ze bij het album…

Bedankt voor de hulp…