A Timeless Classic - The Reason

And so I said «What am I to you?

Do you need to think this through?»

I’m impatient, and you know me.

I’ll be your sun and moon, I’ll be your smile

when you enter the room from a long hard day at what you do.

When everything we said we said was nothing that we did,

but everything we meant to do, we’re through.

When it’s over, the heart stops beating.

But it isn’t over.

You’re really never considered a friend until you roll me over and I stop

breathing,

and you take back everything that you said.

To you, I’m in your bones.

I have your back if you’re ever alone.

With a knife stuck in it, this blood’s for you.

To me, this is love.

The only kind that can hang on a rope from above on your ceiling.

I want to take back everything that we did

and everything we meant to do until it hurts you.

Or could we pretend for one second that we’re still friends.

Does that even phase you?

Does it hurt you?

With this mess that you’ve gotten yourself into, there’s only room for two.

You could close up the tube that leads into my lungs.

That could clean up this mess for you.

If I stopped breathing and you start feeling, would you be there?

Would you understand?

Would you see me when I am healing?

From this ceiling I could corrupt your plan.

It feels so comfortable.

Your rope around my throat.

From this angle you look so beautiful.

Tie the perfect knot.

Make it fit just like a glove.

To me, this is love.

En dus zei ik: 'Wat ben ik voor jou?

Moet je hier goed over nadenken?»

Ik ben ongeduldig en je kent me.

Ik zal je zon en maan zijn, ik zal je glimlach zijn

wanneer je de kamer binnenkomt na een lange, zware dag in wat je doet.

Toen alles wat we zeiden dat we zeiden niets was wat we deden,

maar alles wat we wilden doen, is voorbij.

Als het voorbij is, stopt het hart met kloppen.

Maar het is nog niet voorbij.

Je wordt pas echt als een vriend beschouwd als je me omdraait en ik stop

ademen,

en je neemt alles terug wat je zei.

Voor jou zit ik in je botten.

Ik sta achter je als je ooit alleen bent.

Met een mes erin gestoken, is dit bloed voor jou.

Voor mij is dit liefde.

De enige soort die van bovenaf aan een touw aan je plafond kan hangen.

Ik wil alles terugnemen wat we hebben gedaan

en alles wat we wilden doen totdat het je pijn doet.

Of kunnen we even doen alsof we nog steeds vrienden zijn.

Faseert dat je zelfs?

Doet het je pijn?

Met deze puinhoop waar je in terecht bent gekomen, is er maar ruimte voor twee.

Je zou de buis kunnen sluiten die naar mijn longen leidt.

Dat zou deze rotzooi voor je kunnen opruimen.

Als ik zou stoppen met ademen en jij begint te voelen, zou je er dan zijn?

Zou je het begrijpen?

Zou je me willen zien als ik aan het genezen ben?

Vanaf dit plafond kan ik je plan om zeep helpen.

Het voelt zo comfortabel.

Je touw om mijn keel.

Vanuit deze hoek zie je er zo mooi uit.

Leg de perfecte knoop.

Laat het passen als een handschoen.

Voor mij is dit liefde.