Stitches - The Magic Lantern

We’re all a stitch

Cut from the same thread

The thread weaves back through time

An umbilical line

From a fireside 400, 000 years ago

To all those who’ll be born tomorrow

And the needle’s eye’s no coincidence

And each stitch is blind to its consequence

Don’t let the fire go out

Don’t let the fire go out

Let it burn!

We’re all a square of earth

Fertile with dreams and desires

And to dust we’ll all return

It’s a hard lesson to learn

That youth can’t conceive of its' ending

Until the back like the branch starts bending

Then a weariness falls without a sound

And if heaven exists it’s in the ground

So stick your hands deep in the soil

The earthworm’s a marvel of industry and toil

Feel the earth!

We’re all pure energy

That can’t be created or destroyed

We just change from form to form

An electrical storm

That crackles with all the events of our lives

And from birth to death a spark survives

So soon enough we’ll meet the ground as lightening

To fire another day as it’s brightening

You did your best right to the end

Turned the machines off and let the breath expend

And that was love

We zijn allemaal een steek

Uit dezelfde draad gesneden

De draad weeft terug in de tijd

Een navelstreng

Van een haardvuur 400.000 jaar geleden

Aan iedereen die morgen geboren wordt

En het oog van de naald is geen toeval

En elke steek is blind voor de gevolgen ervan

Laat het vuur niet uitgaan

Laat het vuur niet uitgaan

Laat het branden!

We zijn allemaal een vierkant van aarde

Vruchtbaar met dromen en verlangens

En tot stof keren we allemaal terug

Het is een moeilijke les om te leren

Dat de jeugd zich het einde ervan niet kan voorstellen

Totdat de rug als de tak begint te buigen

Dan valt een vermoeidheid zonder geluid

En als de hemel bestaat, zit hij in de grond

Dus steek je handen diep in de grond

De regenworm is een wonder van industrie en zwoegen

Voel de aarde!

We zijn allemaal pure energie

Dat kan niet worden gemaakt of vernietigd

We veranderen gewoon van formulier naar formulier

Een elektrische storm

Dat knettert bij alle gebeurtenissen in ons leven

En van geboorte tot dood overleeft een vonk

Dus we zullen snel genoeg de grond ontmoeten als bliksem

Om nog een dag te vuren terwijl het opklaart

Je hebt je best gedaan tot het einde

Zette de machines uit en liet de adem verspillen

En dat was liefde