Kneeling - The Commuters

I take my place among the gathered masses

Drifting round the center of the universe

As far as I can see

I float in the direction

Of the wind and of my will

I drink from the spring that’s near

And everything’s so clear

Now I can’t explain

What I’m going through

But it’s gonna bring me back to

Distant days, another time

When nothing really mattered, now I find --

I’m kneeling to the earth and I’m alright

(I'm kneeling to the earth and I’m alright)

I find myself among the lines of people

gazing at the wall that’s standing tall

after all these years

And then I place my wishes

into spaces where they grow

And yes I know they’re being heard

I do not say a word

And I can’t explain

What I’m going through

But it’s gonna bring me back to

Distant days, another time

When nothing really mattered, now I find --

I’m kneeling to the earth and I’m alright…

The gates are open wide

The heavens they have sighed

At the sight of all this pain

But we can try again

And I can’t explain

What I’m going through

But it’s gonna bring me back to

Distant days, another time

When nothing really mattered, now I find --

I’m kneeling to the earth and I’m alright…

I’m kneeling to the earth and I’m alright…

I’m kneeling to the earth and I’m alright.

Ik neem mijn plaats in tussen de verzamelde massa

Afdrijvend rond het centrum van het universum

Zo ver ik kan zien

Ik zweef in de richting

Van de wind en van mijn wil

Ik drink uit de bron die nabij is

En alles is zo duidelijk

Nu kan ik het niet uitleggen

Wat ik doormaak

Maar het zal me terugbrengen naar

Verre dagen, een andere keer

Toen niets er echt toe deed, vind ik nu --

Ik kniel op de aarde en het gaat goed

(Ik kniel op de aarde en het gaat goed)

Ik bevind me tussen de rijen mensen

starend naar de muur die hoog staat

na al deze jaren

En dan plaats ik mijn wensen

in ruimtes waar ze groeien

En ja, ik weet dat ze worden gehoord

Ik zeg geen woord

En ik kan het niet uitleggen

Wat ik doormaak

Maar het zal me terugbrengen naar

Verre dagen, een andere keer

Toen niets er echt toe deed, vind ik nu --

Ik kniel op de aarde en het gaat goed...

De poorten staan ​​wijd open

De hemel hebben ze gezucht

Bij het zien van al deze pijn

Maar we kunnen het opnieuw proberen

En ik kan het niet uitleggen

Wat ik doormaak

Maar het zal me terugbrengen naar

Verre dagen, een andere keer

Toen niets er echt toe deed, vind ik nu --

Ik kniel op de aarde en het gaat goed...

Ik kniel op de aarde en het gaat goed...

Ik kniel op de aarde en het gaat goed.