Odyssey - The Accidentals

Outside the lake’s a cataract

It stares up at the sky, blind to the aftermath

We all attend a nameless funeral

You could say it’s sad, but reason has to call it beautiful

So I burn my clothes, the ones I curse when I’m alone

And I trace the night, an architect of shattered sky

And all the things I fear fade away with the coming year

A resolution in the chaos that I made

But I’m not weak, my brain’s a hurricane

Of sky and sea, Poseidon’s set a broken

Curse on me, I’m not the one who bleeds

With every odyssey

Our new deceit’s an old perfume

It masks nostalgic times, forgotten crimes die in the fumes

But Polaroids still hang in darkened rooms

The kids these days hold tight to each other in the womb

And I shovel days into the dirt and dust and fray

And I keep the score of everything I have in store

I got good at feeling pain, until no obstacles remained

A resolution in the chaos that I made

But I’m not weak, my brain’s a hurricane

Of sky and sea, Poseidon’s set a broken

Curse on me, I’m not the one who bleeds

With every odyssey

Feel the weight of cold upon your shoulders from the lake

The words you drowned leave a bitter taste inside your mouth

Whatever you have sheathed will throw itself against your teeth

Until you have the guts to let it out

But I’m not weak, my brain’s a hurricane

Of sky and sea, Poseidon’s set a broken

Curse on me, I’m not the one who bleeds

With every bruise that blooms on me

But I’m not weak, my brain’s a hurricane

Of sky and sea, Poseidon’s set a broken

Curse on me, I’m not the one who bleeds

With every odyssey

Buiten het meer is een cataract

Het staart naar de lucht, blind voor de nasleep

We gaan allemaal naar een naamloze begrafenis

Je zou kunnen zeggen dat het triest is, maar de rede moet het mooi noemen

Dus ik verbrand mijn kleren, degene die ik vervloek als ik alleen ben

En ik traceer de nacht, een architect van verbrijzelde lucht

En alle dingen waar ik bang voor ben, verdwijnen het komende jaar

Een oplossing in de chaos die ik heb gemaakt

Maar ik ben niet zwak, mijn brein is een orkaan

Van lucht en zee, Poseidon heeft een kapotte set

Vloek op mij, ik ben niet degene die bloedt

Bij elke odyssee

Ons nieuwe bedrog is een oud parfum

Het maskeert nostalgische tijden, vergeten misdaden sterven in de dampen

Maar polaroids hangen nog steeds in verduisterde kamers

De kinderen houden elkaar tegenwoordig stevig vast in de baarmoeder

En ik schep dagen in het vuil en stof en rafels

En ik houd de score bij van alles wat ik in petto heb

Ik werd goed in het voelen van pijn, totdat er geen obstakels meer waren

Een oplossing in de chaos die ik heb gemaakt

Maar ik ben niet zwak, mijn brein is een orkaan

Van lucht en zee, Poseidon heeft een kapotte set

Vloek op mij, ik ben niet degene die bloedt

Bij elke odyssee

Voel het gewicht van de kou op je schouders van het meer

De woorden die je hebt verdronken laten een bittere smaak achter in je mond

Wat je ook hebt omhuld, werpt zich tegen je tanden

Tot je het lef hebt om het uit te laten

Maar ik ben niet zwak, mijn brein is een orkaan

Van lucht en zee, Poseidon heeft een kapotte set

Vloek op mij, ik ben niet degene die bloedt

Met elke blauwe plek die op mij bloeit

Maar ik ben niet zwak, mijn brein is een orkaan

Van lucht en zee, Poseidon heeft een kapotte set

Vloek op mij, ik ben niet degene die bloedt

Bij elke odyssee