Mangrove - The Accidentals

Dark woods, tall trees, reaching for me

I think sunlight’s gone

Metacognition, keys in ignition

Trying to be strong

Blue night, dry leaves, ignite finally

There’s that fire in my heart

My mind is lightning, tells me to not leave

But leaving is just the start

Of something new

When beasts grow old where do they go?

Time marks the journey into the mangrove

And so must I look with my own eyes

To search for the truth that lies in the unknown

Bitter, strangled, my hair’s tangled

But roots have always been a part of me

Questions on changing, and we’re all still aging

But I’m not scared to embark

On something new

When beasts grow old, where do they go?

Time marks the journey into the mangrove

And so must I look with my own eyes

To search for the truth that lies in the unknown

Donkere bossen, hoge bomen, reikend naar mij

Ik denk dat het zonlicht weg is

Metacognitie, sleutels in contact

Proberen sterk te zijn

Blauwe nacht, droge bladeren, ontsteek eindelijk

Er is dat vuur in mijn hart

Mijn geest is bliksem, zegt me niet weg te gaan

Maar weggaan is nog maar het begin

Van iets nieuws

Waar gaan beesten heen als ze oud worden?

De tijd markeert de reis naar de mangrove

En dus moet ik met mijn eigen ogen kijken

Om te zoeken naar de waarheid die in het onbekende ligt

Bitter, gewurgd, mijn haar zit in de knoop

Maar roots zijn altijd een deel van mij geweest

Vragen over veranderen, en we worden allemaal nog steeds ouder

Maar ik ben niet bang om aan boord te gaan

Op iets nieuws

Als beesten oud worden, waar gaan ze dan heen?

De tijd markeert de reis naar de mangrove

En dus moet ik met mijn eigen ogen kijken

Om te zoeken naar de waarheid die in het onbekende ligt