KW - The Accidentals, Keller Williams

Verbal arrows that you brought shot down the moon in a parking lot

I hit you in the dark, my fist imprinted with your teeth marks

And your skin struck cobblestone, realigned like a broken bone

If you play it right, keep me on the line

Hold your knives so tight, til your knuckles turn white

Any glove that fits was stitched by hypocrites

No one else to blame, there’s no reward for a wicked fame

Your eyes still follow me, like cigarette burns in a sweatshirt sleeve

Like a space you couldn’t fill, you can try to drown me, but I’m hard to kill

You can struggle for my stride, cheer me on from the side with your pretender

pride

I’ll forgive but won’t forget all the pain of your swaying threats

If you play it right, keep me on the line

Hold your knives so tight, til your knuckles turn white

Any glove that fits was stitched by hypocrites

No one else to blame, there’s no reward for a wicked fame

Just when we hit the dust, hands smelling like coins and decaying rust

Your heels were hazard-high, just the kind of crazy that would

Catch my eye

Your instructions still prevail, just a few can throws round Crooked Tail

Your sling and slang in speech feels just like a lucid dream

If you play it right, keep me on the line

Hold your knives so tight, til your knuckles turn white

Every glove that fits was stitched by hypocrites

No one else to blame, there’s no reward for a wicked fame

Verbale pijlen die je hebt meegebracht, schoten de maan neer op een parkeerplaats

Ik sla je in het donker, mijn vuist bedrukt met je tandafdrukken

En je huid raakte de kasseien, herschikt als een gebroken bot

Als je het goed speelt, houd me dan aan de lijn

Houd je messen zo vast dat je knokkels wit worden

Elke handschoen die past, is genaaid door huichelaars

Niemand anders om de schuld te geven, er is geen beloning voor een slechte roem

Je ogen volgen me nog steeds, als brandplekken van sigaretten in een mouw van een sweatshirt

Als een ruimte die je niet zou kunnen vullen, kun je proberen me te verdrinken, maar ik ben moeilijk te doden

Je kunt vechten voor mijn pas, moedig me aan vanaf de kant met je pretendent

trots

Ik zal vergeven, maar ik zal niet alle pijn van je wuivende dreigementen vergeten

Als je het goed speelt, houd me dan aan de lijn

Houd je messen zo vast dat je knokkels wit worden

Elke handschoen die past, is genaaid door huichelaars

Niemand anders om de schuld te geven, er is geen beloning voor een slechte roem

Net als we het stof raken, ruiken handen naar munten en rottende roest

Je hakken waren gevaarlijk hoog, precies het soort gek dat zou?

Vang mijn oog

Uw instructies hebben nog steeds de overhand, slechts een paar worpen rond Crooked Tail

Je slinger en jargon in spraak voelt net als een lucide droom

Als je het goed speelt, houd me dan aan de lijn

Houd je messen zo vast dat je knokkels wit worden

Elke handschoen die past, is genaaid door huichelaars

Niemand anders om de schuld te geven, er is geen beloning voor een slechte roem