Epitaphs - The Accidentals

He’s got too much pride

Lord, if you could see it in his navy eyes

Life is never painted in the black and white

Or with the gray between

It’s got too much light

Silver coins that tremble in the bruise of night

Moon that blinks before the tangerine

And broken stains of morning sky

And scattered on the birch trees

Are the mockingbirds who disagree

On everything that flits to mind

What’s lost and what’s just hard to find

And blaring on the silver box

Are those who are only there to talk

So I will find a better way to speak

She’s got a new fake tan

Drinking pop culture from a silver can

Staring from her bed into a lava lamp

That bubbles up her thoughts

About money and time

Things that share a problematic love life

They’ll help you cut yourself up with a butter knife

Just when you hit your prime

And scattered on the dirty streets

Are the broken souls who disagree

And beg for what you’re offering

And all the while we’re promising

That rain will fall on fertile ground

There’s no lost cause that can’t be found

So I will find the growth in every seed

Well it’s a sketchy scene

Bottlecaps littering the pothole street

Smoky waves of air in the crushing heat

Of nighttime in LA

And in the local park

Boys flinging curse words into the dark

Waiting for the day they’ll mend their splintered hearts

In duct tape displays

I’m standing by a marble wall

Carving epitaphs of human fault

Why spend my whole life wondering

If I find lies more comforting

How can I invest my faith

If what you give is what you take

But I will try to find the in between

Credits

Hij heeft te veel trots

Heer, als u het in zijn marineblauwe ogen kon zien

Het leven is nooit zwart-wit geschilderd

Of met het grijs ertussen

Het heeft te veel licht

Zilveren munten die beven in de blauwe plekken van de nacht

Maan die knippert voor de mandarijn

En gebroken vlekken van de ochtendhemel

En verspreid over de berkenbomen

Zijn de spotvogels die het er niet mee eens zijn?

Over alles wat in je opkomt

Wat is er verloren en wat is moeilijk te vinden?

En schetterend op de zilveren doos

Zijn degenen die er alleen zijn om te praten?

Dus ik zal een betere manier vinden om te praten

Ze heeft een nieuw nepbruin kleurtje

Popcultuur drinken uit een zilveren blikje

Starend vanuit haar bed in een lavalamp

Dat doet haar gedachten opborrelen

Over geld en tijd

Dingen die een problematisch liefdesleven delen

Ze helpen je jezelf in stukken te snijden met een botermes

Net wanneer je je prime bereikt

En verspreid over de vuile straten

Zijn de gebroken zielen die het oneens zijn?

En smeken om wat je aanbiedt

En al die tijd beloven we

Die regen zal vallen op vruchtbare grond

Er is geen verloren zaak die niet kan worden gevonden

Dus ik zal de groei in elk zaadje vinden

Nou, het is een schetsmatige scène

Kroonkurken bezaaid met kuilen op straat

Rokerige luchtgolven in de verpletterende hitte

Van de nacht in LA

En in het plaatselijke park

Jongens die vloekwoorden in het donker gooien

Wachten op de dag dat ze hun versplinterde harten zullen herstellen

In ducttape-displays

Ik sta bij een marmeren muur

Graveren van grafschriften van menselijke schuld

Waarom zou ik me mijn hele leven afvragen?

Als ik leugens geruststellender vind

Hoe kan ik mijn geloof investeren?

Als wat je geeft is wat je neemt

Maar ik zal proberen het tussenliggende te vinden

tegoeden