Eighteen - Tep No

I was only eighteen, chasing dreams

And my mother screamed

«Don't be thinking things»

I wanted fame, but who’s to blame?

That life felt good enough for me to chase away, away

But now that I have it all

I won’t let you down, down, down, down, down

I’d give it all away, 'way, 'way, 'way, 'way

For another day with you

'Cause when the mirror starts to fall

I won’t be around, 'round, 'round, 'round, 'round

You’ll think of all the pain, pain, pain, pain, pain

That I’ve put you through

And maybe one day I’ll be forgiven

And we’ll go back to the place again

When I was only eighteen, only eighteen

I had a picture, a great disaster in my mind

And the world would look at me

And love me through all disguise

But now that I’m older

I think of what I’ve lost chasing time

I found disorder, comes in pain in this life, this life

Ik was pas achttien en zat dromen na te jagen

En mijn moeder schreeuwde

«Niet aan dingen denken»

Ik wilde roem, maar wie heeft de schuld?

Dat leven voelde goed genoeg voor mij om weg te jagen, weg

Maar nu ik alles heb

Ik zal je niet teleurstellen, omlaag, omlaag, omlaag, omlaag

Ik zou het allemaal weggeven, 'manier, 'manier,' manier, 'manier'

Voor nog een dag met jou

Want wanneer de spiegel begint te vallen

Ik zal niet in de buurt zijn, rond, rond, rond, rond

Je denkt aan alle pijn, pijn, pijn, pijn, pijn

Dat ik je heb doorverbonden

En misschien word ik op een dag vergeven

En we gaan weer terug naar de plek

Toen ik nog maar achttien was, nog maar achttien

Ik had een foto, een grote ramp in mijn hoofd

En de wereld zou naar me kijken

En hou van me door alle vermomming

Maar nu ik ouder ben

Ik denk aan wat ik heb verloren aan het jagen op tijd

Ik vond wanorde, komt in pijn in dit leven, dit leven