Memento Mori - Taskumatti

Ei tehny vuodet Matista teräsmiestä

Onnikkapysäkin aamut harmaata höyryä tiestä

Tulee iltapäiviin kurkotteleviin aamu-uniin

Nähdäppä ennen lunta ruskan ruoskima maa

Kiiltäviin arvoihin uurtaviin uriin

Tuskin mieleni halajaa tänään

Minä väitin olevani vapaa

Moista kommentoimaan enään sanallakaan

Näillä hennoilla rennoilla harteillakaan

Olemisen sietämätöntä keveyttä mukanaan kanna

Hurraa palaaville naavoille

Toimeentulotuilla rötköttäville raajoille

Pispalanpulterilta Vastavirtaklubille

Hojo hörhöille muille pitkätukille

Eletään hetkessä huominen on ydinkatastrofi

Silmäile ympärille memento mori

Memento mori hajotaan

Itiöiksi eliöiksi moreenisen maan

Hajoan atomeiksi biopussiin Pirkan

Kyseisellä ääninauhalla mä enää virkan

Olkiluoto vesistöihin vuotaa

Itsensä Itämereen valaat kaikuluotaa

Eläkekorot jäivät istumaan pankkiin

Lajini viimeinen laitahan hanttiin

Sammuva tähti sen hiipuva hohto

Heikko ja hauras on ihmisen tahto

Ei sinertävä valo piiloon sykkiviä suonia

Aivot ampuu ampuleitta myrkkynuolia

Miljoona tapaa kuolla valitse yksi

Elämme ollaksemme hyväksytyksi

Siinä rytinässä memento mori

Mutta päivä on vasta nuori sen tietää Raappana

Niskaa painaa ainoastaan ihmisyys taakkana

Ja kun me mennään ota käpälästä tiukkaan

Viaton Horton maailma mahtuu pölyhiukkaan

Kertosäe

Räkänokat nurkilla valtamerta räkii

Yli harjakatot kurjilla kiipii

Ostoskeskusta puistoihin hiipii

Pystytä sinne vittu tiipii

Niin niin tulee miehiä sinisii

Lain anna uida sun liiviin

Jäät unelmien puoliväliin

Sun tyhmänä pysyvän toivottiin

Kun minä olen kylmä

Kalma ja kolea ja kuollu poies

Ei heimo elä ala

Tiedät enhän minäkään vuoksesi itke

Jaren maken van Mati nog geen man van staal

De ochtenden van Onnikkapäsäk zijn grijze stoom van de weg

Het gaat om ochtenddutjes die zich uitstrekken tot in de middag

Laten we eens kijken hoe het land wordt opgezweept door de roodbruine voor de sneeuw

Voor glimmende waarden tot gutsende groeven

Ik kan de knuffels vandaag nauwelijks voelen

Ik beweerde vrij te zijn

Geef geen commentaar met een ander woord

Zelfs met deze zachte, ontspannen schouders

Draag de ondraaglijke lichtheid van het zijn met je mee

Proost op de terugkerende Polen

Voor die kronkelende ledematen

Van Pispalanpulter naar Vastavirtaklubi

Vaarwel aan de andere langdradige klootzakken

Laten we in het moment leven, morgen is een nucleaire ramp

Kijk eens rond in Memento Mori

Memento Mori is uit elkaar

Sporen worden organismen van morenengrond

Ik val uiteen in atomen in een biologische zak Pirkan

Ik werk niet meer aan die geluidsband

Olkiluoto lekt in waterwegen

Walvissen sonar zichzelf in de Oostzee

De pensioenrente bleef op de bank staan

De laatste van mijn soort is weggedaan

Een vervagende ster zijn vervagende gloed

Zwak en broos is de menselijke wil

Geen blauwachtig licht om de kloppende aderen te verbergen

De hersenen schieten gifpijlen af ​​zonder ampullen

Een miljoen manieren om te sterven, kies er een

We leven om geaccepteerd te worden

In die drukte, Memento Mori

Maar de dag is nog maar jong, dat weet Raappa

Alleen de mensheid is een last

En als we gaan, houd je hand stevig vast

De wereld van de onschuldige Horton past in een stofdeeltje

Refrein

De oceaan brult in de hoeken van de zee

Hij klimt over de zadeldaken

Het kruipt van het winkelcentrum naar de parken

Zet het daar, verdomde tipi

Ja, er zullen mannen in het blauw zijn

Laat de wet in je vest zwemmen

Je komt vast te zitten in het midden van je dromen

Men hoopte dat ik dom zou blijven

Als ik het koud heb

Koude en lelijke en dode jongen

Geen enkele stam leeft voort

Je weet dat ik ook niet om jou huil