Audio Geography - Sundowner

The bright lime green walls

watched me sit in silence.

And everything that had happened

faded into nothing.

Four a.m.-concrete bed.

Rented car-thoughts in flames.

I didn’t know what I was even doing there.

Afternoon.

Market daze.

Crowded night.

Glowing streets.

Around me everything was buzzing.

All alone/Sushi train-

I wandered through the streets again.

Lime green walls.

Sake dreams.

In and out of restless sleep-

It was a Long day/killing time/long day…

So I waited for the morning-

for birds and cars to come alive.

Slightly sick at sunrise, coughing hard,

I went for a drive.

The sun warmed my skin and cleared out my congested head.

I found myself alone in the museum.

And I felt some way I’d never felt.

And I wanted to share it with someone else.

Poorly lit payphone booth.

Friendly voice.

Shredded throat.

Lime green walls laugh again.

Thoughts erupting from my head-

Last day, salty mouth-

Ocean breathes against my skin.

Chinatown.

Killing time.

maybe someday this will all make sense.

Why the lime green walls just laugh again.

Long day.

Killing time.

Long day.

But I’m still alive.

De heldere limoengroene muren

zag me stil zitten.

En alles wat er was gebeurd

vervaagd tot niets.

Betonnen bed om vier uur.

Huurauto-gedachten in vlammen.

Ik wist niet wat ik daar deed.

Namiddag.

Markt roes.

Drukke nacht.

Gloeiende straten.

Om me heen zoemde alles.

Helemaal alleen/Sushi trein-

Ik dwaalde weer door de straten.

Lime groene muren.

Sake dromen.

In en uit rusteloze slaap-

Het was een lange dag/dodende tijd/lange dag...

Dus ik wachtte op de ochtend...

voor vogels en auto's om tot leven te komen.

Een beetje ziek bij zonsopgang, hard hoesten,

Ik ging rijden.

De zon verwarmde mijn huid en maakte mijn hoofd leeg.

Ik bevond me alleen in het museum.

En ik voelde me op een manier die ik me nog nooit had gevoeld.

En ik wilde het met iemand anders delen.

Slecht verlichte telefooncel.

Vriendelijke stem.

Gescheurde keel.

Lime groene muren lachen weer.

Gedachten die uit mijn hoofd komen-

Laatste dag, zoute mond-

De oceaan ademt tegen mijn huid.

Chinastad.

Tijd doden.

misschien zal dit ooit allemaal logisch worden.

Waarom de limoengroene muren gewoon weer lachen.

Lange dag.

Tijd doden.

Lange dag.

Maar ik leef nog.