710 - Sundials

Walking through New Haven,

Meeting the life I’d have a chance at

If I half paid attention, if I didn’t sleep.

You stop down the sidewalk,

Picking up calls and disconnections.

You’re listening but you don’t talk, you look at me.

And you just can’t speak.

I guess that I’m feeling selfish.

I know that it’s gone, but I’m not there.

Sometimes I don’t wanna care.

It’s just a place I used to sleep,

Let it burn without me.

Between the silence on the ride down

We’ll try to laugh about our lives now.

All I can do is try to forget this.

Wandelend door New Haven,

Het leven ontmoeten waar ik kans op zou maken

Als ik maar half oplette, als ik niet sliep.

Je stopt op de stoep,

Gesprekken aannemen en de verbinding verbreken.

Je luistert, maar je praat niet, je kijkt me aan.

En je kunt gewoon niet praten.

Ik denk dat ik me egoïstisch voel.

Ik weet dat het weg is, maar ik ben er niet.

Soms kan het me niets schelen.

Het is gewoon een plek waar ik sliep,

Laat het branden zonder mij.

Tussen de stilte tijdens de rit naar beneden

We zullen nu proberen te lachen om ons leven.

Het enige wat ik kan doen, is proberen dit te vergeten.