Estación - Sui Generis

Todos sabemos que fue

Un verano descalzo y rubio

Que arrastraba entre los pies

Gotas claras de mar oscuro

En el pecho

Dos medannos eternos

Y en los ojos

Un cielo transparente

Que brillaba tras el sol

Serena y furiosamente

Quizás sepan que tenia

Una eterna compañera

Que reía y se entregaba

Desnuda sobre la arena

Que volaba cuando estaba

En algún sueño

Para despertarse

Dentro de su dueño

Al que le daba su amor

Hermosa y salvajemente

we weten allemaal dat het zo was

Een blote voeten en blonde zomer

die tussen de voeten sleepte

lichte druppels donkere zee

Op de borst

Twee eeuwige duinen

en in de ogen

een transparante lucht

dat scheen achter de zon

sereen en woedend

Misschien weten ze dat ik had

een eeuwige metgezel

die lachte en zich overgaf

naakt op het zand

wie vloog toen hij was?

in een droom

Wakker worden

binnenin de eigenaar

Aan degene die zijn liefde gaf

mooi en wild