Hesperia - Stormlord

Dei trionfi gli echi remoti

Nel vento sussurrano il nome «Hesperia»

Il tuo lauro è il mio supplizio

Figlia del verbo divino

Dilani ed infiammi quest’animo pio

Tu sei Hesperia

Silenzio

Duro come fosse selce

Il dono di colei che da monarca, per mio amore si fece donna

Alle acque increspate dello Stige

Gravide di ombre penitenti

Lo sguardo adombrato ella ora rivolge

Se di tal dolenza il seme fu celeste

Come mai i futuri allori

Non fugano dal cuore con l’oblio

La brama di esitare

La brama di fuggire

La brama di fallire

Questa brama di esistere?

Canti di onori venturi

Da Roma declamano il nome «Hesperìa»

Il tuo lauro è il mio supplizio

Figlia del verbo divino

Dilani ed infiammi l’anima mia

Tu sei Hesperia

Hesperia

Of remote triumphs the echoes

In the wind they whisper the name «Hesperia»

Your laurels is my torture

Daughter of the divine word

You tear apart and set on fire this spirit of mine

You are Hesperia

Silence

As hard as flint

The gift of she who became woman

From monarch, for my love

To the rippled waters of river Styx

Fraught with repentant shadows

Her sombre gaze she now turns

If heavenly was the seed of such a grief

Why the laurels to come

Can’t banish from my heart, with oblivion

The lust for hesitating

The lust for escaping

The lust for failing

This lust for being alive

Songs of distant honours

From Rome, they declaim the name «Hesperia»

Your laurels is my torture

Daughter of the divine word

You tear and set on fire my soul

You are Hesperia

Hesperia

De verre echo's van triomfen

In de wind fluisteren ze de naam "Hesperia"

Je laurier is mijn marteling

Dochter van het goddelijke woord

Je verscheurt en ontsteekt deze vrome ziel

Jij bent Hesperia

Stilte

Zo hard als vuursteen

Het geschenk van degene die, van een monarch, een vrouw werd voor mijn liefde

Naar het kabbelende water van de Styx

Zwanger met berouwvolle schaduwen

De beschaduwde blik die ze nu draait

Als van zo'n pijn het zaad hemels was?

Hoe komt het dat de toekomst lauwert

Ze ontsnappen niet aan het hart met vergetelheid

Het verlangen om te aarzelen

Het verlangen om te ontsnappen

Het verlangen om te falen

Dit verlangen om te bestaan?

Ereliedjes komen eraan

Vanuit Rome declameren ze de naam "Hesperìa"

Je laurier is mijn marteling

Dochter van het goddelijke woord

Je verscheurt en ontsteekt mijn ziel

Jij bent Hesperia

Hesperia

Van verre triomfen de echo's

In de wind fluisteren ze de naam "Hesperia"

Uw lauweren is mijn marteling

Dochter van het goddelijke woord

Je verscheurt en zet deze geest van mij in brand

Jij bent Hesperia

Stilte

Zo hard als vuursteen

Het geschenk van zij die vrouw werd

Van monarch, voor mijn liefde

Naar het kabbelende water van de rivier de Styx

Beladen met berouwvolle schaduwen

Haar sombere blik draait ze nu om

Als hemels het zaad was van zo'n verdriet

Waarom de lauweren komen

Kan niet verbannen uit mijn hart, met vergetelheid

De lust om te aarzelen

De lust om te ontsnappen

De lust om te falen

Deze lust om te leven

Liederen van verre eer

Vanuit Rome declameren ze de naam "Hesperia"

Uw lauweren is mijn marteling

Dochter van het goddelijke woord

Je scheurt en steekt mijn ziel in brand

Jij bent Hesperia

Hesperia