The Erlking - Steve Gillette

Who rides through the night so dark and wild?

The father rides with his own fearful child.

The boy he holds so close in his arms

He guards him safely, he keeps him warm.

Why do you hide your face as in fear?

Father, don’t you see, the Erl King is here?

He calls to me with a crown and a shroud

No, my son, that’s nothing but a passing cloud.

The Erl King beckons to the terrified boy,

You must come with me.

I’ll give you jewels and wealth untold,

You’ll walk in robes of bright and shining gold.

Father, father, do you not hear

The Erl King whispering low in my ear.

Hush now and rest ye, it’s nothing my child

But the trees in the night wind playing their melody wild.

The Erl King says, oh, come with me

And my own fair daughters will wait on thee.

A heavenly vigil o’er your cradle they’ll keep

And tenderly sing and rock you to sleep.

Father, father, see them there

The Erl King’s daughters with bright shining hair.

No, my son, there are no fair maids

Nothing but the willow that wave in the glade.

Clutching the reins in his trembling hands

With pain and dispair that he can’t understand.

Alone on the road with the stars overhead

Fearful and hopeless, the boy in his arms is dead.

To the trees in the nightwind he cries aloud

He seeks out the face of death in every passing cloud

Down in the meadow where the boys grave is laid

Nothing but the willow that wave in the glade.

Nothing but the willow that wave in the glade.

Wie rijdt er zo donker en wild door de nacht?

De vader rijdt met zijn eigen angstige kind.

De jongen die hij zo dicht in zijn armen houdt

Hij bewaakt hem veilig, hij houdt hem warm.

Waarom verberg je je gezicht alsof je bang bent?

Vader, ziet u niet dat de Erl King hier is?

Hij roept me met een kroon en een lijkwade

Nee, mijn zoon, dat is niets anders dan een voorbijtrekkende wolk.

De Erl King wenkt naar de doodsbange jongen,

Je moet met me meekomen.

Ik zal je onnoemelijke juwelen en rijkdom geven,

Je loopt in gewaden van helder en glanzend goud.

Vader, vader, hoor je niet

De Erl King fluistert laag in mijn oor.

Stil nu en rust, het is niets mijn kind

Maar de bomen in de nachtwind spelen hun melodie wild.

De Erl King zegt, oh, kom met me mee

En mijn eigen mooie dochters zullen op je wachten.

Een hemelse wake over je wieg die ze zullen houden

En teder zingen en je in slaap wiegen.

Vader, vader, zie ze daar

De dochters van de Erl-koning met glanzend glanzend haar.

Nee, mijn zoon, er zijn geen schone dienstmeisjes

Niets dan de wilg die golft in de open plek.

De teugels in zijn trillende handen geklemd

Met pijn en wanhoop die hij niet kan begrijpen.

Alleen op pad met de sterren boven je hoofd

Angstig en hopeloos, de jongen in zijn armen is dood.

Tegen de bomen in de nachtwind roept hij hardop

Hij zoekt het aangezicht van de dood in elke voorbijtrekkende wolk

Beneden in de wei waar het graf van de jongen wordt gelegd

Niets dan de wilg die golft in de open plek.

Niets dan de wilg die golft in de open plek.