Perpetual Solitude - Steel Attack

Agony drowns in remorse

You long for your past

All acts of injustice, your twisted mind

How could you have been so blind

You saw nothing else but yourself — wallow in greed

An egoistic streak, indifferent to our needs

No!

You will never be forgiven

Unless you break the spell upon us

You will never be forgiven

Unless you break the chains and set us free!

A million tears in a river of shame

Condemned, perpetual solitude

Anguish — yesterday still haunts you

Soliloquy — you are your only friend

You saw nothing else but yourself — wallow in greed

An egoistic streak, indifferent to our needs

No!

You will never be forgiven

Unless you break the spell upon us

You will never be forgiven

Unless you break the chains and set us free!

Doodsangst verdrinkt in wroeging

Je verlangt naar je verleden

Alle daden van onrecht, je verwrongen geest

Hoe kon je zo blind zijn

Je zag niets anders dan jezelf — wentelen in hebzucht

Een egoïstische trek, onverschillig voor onze behoeften

Nee!

Het wordt je nooit vergeven

Tenzij je de betovering op ons verbreekt

Het wordt je nooit vergeven

Tenzij je de ketenen verbreekt en ons bevrijdt!

Een miljoen tranen in een rivier van schaamte

Veroordeelde, eeuwige eenzaamheid

Angst - gisteren achtervolgt je nog steeds

Alleenspraak — je bent je enige vriend

Je zag niets anders dan jezelf — wentelen in hebzucht

Een egoïstische trek, onverschillig voor onze behoeften

Nee!

Het wordt je nooit vergeven

Tenzij je de betovering op ons verbreekt

Het wordt je nooit vergeven

Tenzij je de ketenen verbreekt en ons bevrijdt!