Kevin - Sparky

Köln, 8−7, statt den großen Meilen, viele Kneipen

Komm auf die Welt mit Komplikationen, wie mir Fotos zeigen

In das Haus, zwischen Mc Donalds und einer Shell

Zwei Zimmer, Küche, Diele, Bad, wir hatten ein bisschen Geld

Und die Organe und die Glieder wachsen

Aus Patschehänden werden Fäuste, Acht wird zwölf, dreizehn-vierzehn und

sechzehn-achtzehn

Mein bester Freund kriegt einen Schlaganfall beim Speed ziehn

Ich lerne schnell und merke, man kann stürtzen, wenn man tief fliegt

Er wurd ein Zombie, ich blieb Mensch, ein paar Jahre nicht gesehen

Ich denke nicht das du das hörst, aber hoffe das du lebst

Denn ein Bruder warst du immer schon

Absurd, manchmal ist das ganze Leben wie ein Skinner Song

Oder sagen wir nicht ganz so fair

Denn falsche Fuffies und falsche Schlangen, gibt es wie Sand am Meer

Und das meistens wegen Euros, mein Dicker

Denn Geld schützt vor Depris, a la Neurotransmitter

Ich traf schon eine Menge Heuchler und Wichser

Sodass es heute schwer fällt Neuland zu wittern

Mein Vater hat gesagt, folg deinem inneren Instinkt

Meine Mutter hat gesagt, nimm die Menschen wie sie sind

Und aus Trigger-Fingern wurden Twitter Dinger

Pseudo-Rebellen, zeigen der Welt noch immer ihren Mittelfinger

Ich schiess noch immer Leuchtraketen in den Himmel

In der Hoffnung, dass mich ein paar von euch finden

Alles gut, solange es die Deinen gibt

Die wie du denken, wie du fühlen und wenn du einsam bist

Und die Arterien gefühlt sind voller reinem Gift

Dir Serum spenden, auf das es wieder Heilung gibt

Auf die Gefahr hin, dass es kitschig klingt

Die Menschen die dich lieben, sind und bleiben immer die Wichtigsten

Manches Schaf ist nur ein Wolf in einem Wollkleid

Mit dem naiven Glauben, das der Erfolg bleibt

Keulen, 8−7, in plaats van de grote mijlen, veel pubs

Kom ter wereld met complicaties, zoals foto's me laten zien

Het huis in, tussen McDonalds en een schelp

Twee kamers, keuken, hal, badkamer, we hadden wat geld

En de organen en de ledematen groeien

Gladde handen worden vuisten, acht wordt twaalf, dertien-veertien en

zestien-achttien

Mijn beste vriend krijgt een beroerte terwijl hij aan snelheid trekt

Ik ben een snelle leerling en besef dat je kunt vallen als je laag vliegt

Hij werd een zombie, ik bleef een mens, een paar jaar niet gezien

Ik denk niet dat je dit hoort, maar ik hoop dat je nog leeft

Omdat je altijd een broer bent geweest

Absurd, soms is het hele leven als een Skinner-lied

Of zullen we zeggen niet zo eerlijk

Omdat nep-fuffies en nep-slangen dertien in een dozijn zijn

En vooral vanwege de euro's, mijn dikke man

Omdat geld beschermt tegen depressie, a la neurotransmitters

Ik heb veel hypocrieten en eikels ontmoet

Zodat het vandaag moeilijk is om nieuw territorium te ruiken

Mijn vader zei volg je innerlijke instincten

Mijn moeder zei: neem de mensen zoals ze zijn

En triggerfingers werden Twitter-dingen

Pseudo-rebellen geven de wereld nog steeds hun middelvinger

Ik schiet nog steeds fakkels de lucht in

Ik hoop dat sommigen van jullie me vinden

Allemaal goed zolang de jouwe bestaat

Die denken zoals jij, voelen zoals jij en wanneer je eenzaam bent

En de gevoelde aderen zitten vol met puur gif

Doneer je serum dat weer zal genezen

Met het risico om cheesy te klinken

De mensen die van je houden zijn en zullen altijd het belangrijkste zijn

Sommige schapen zijn gewoon een wolf in wol

Met de naïeve overtuiging dat succes blijft