Bilal - Soso Maness

Salam, moi, c’est Bilal, vingt-deux ans, né en Afrique

J’suis l’aîné de ma famille, j’ai grandi dans une zone à risques

Comme tous les jeunes, j’aime bien le rap et le foot avec les potes

Et quand je suis sur Insta', j’rêve d’un départ en Europe

C’est décidé, j’vais changer ma vie, changer ma destinée

J’ai rendez-vous ce soir avec un passeur chevronné

Et j’ai rangé dans mon sac le début du reste de ma vie

Sur moi, j’ai mon portable, une gourde et mes économies

Rendez-vous à la gare, à vingt-deux heures pétantes

J’ai embrassé ma mère et on a prié tous ensemble

J’embarque dans un camion, direction Tripoli

J’préfère mourir là-bas que d’continuer à vivre ici

Éclairé par la lune (par la lune), j’ai peur (j'ai peur)

J’ai quitté ma famille, mes rêves en tête

La cruauté de l’homme à l'égard de mon être

J’ai affronté le silence et les tempêtes

Éclairé par la lune (par la lune), j’ai peur (j'ai peur)

J’ai quitté ma famille, mes rêves en tête

La cruauté de l’homme à l'égard de mon être

J’ai affronté le silence et les tempêtes

Ça fait plus de deux jours qu’on roule non-stop dans le désert

Le jour, le soleil brûle, la nuit, c’est le froid qui t’enterre

Sur la route, je vois des corps de morts de familles toutes entières

Abandonnées par les passeurs à la merci du désert

J’ai vu la cruauté de l’homme pour un billet de plus

Se prennent pour Dieu, décident ou pas d’mener au terminus

Mais grâce à Dieu, nous y sommes, nous voilà à Tripoli

Mais à peine arrivé, j’suis intercepté par une milice

Qui me dépouille aussi vite, le peu d’affaires qu’il me reste

Coup de cross d’AK-47 pour tous ceux qui rouspètent

Et là, me voilà menotté, dans un camion, embarqué

Et je n’sais pas pour quelle raison on m’a mené en prison

Éclairé par la lune (par la lune), j’ai peur (j'ai peur)

J’ai quitté ma famille, mes rêves en tête

La cruauté de l’homme à l'égard de mon être

J’ai affronté le silence et les tempêtes

Éclairé par la lune (par la lune), j’ai peur (j'ai peur)

J’ai quitté ma famille, mes rêves en tête

La cruauté de l’homme à l'égard de mon être

J’ai affronté le silence et les tempêtes

Ça fait déjà des mois, qu’on est entassé ici

Entre la torture et les viols, sans oublier les homicides

Mon Dieu, la Libye, c’est l’enfer, sortez-moi de là

Qu’est-ce que j’donnerais pour voir ma Terre et prendre ma mère dans mes bras

Suite à une action politique, nous voilà tous enfin libres

Et comme j’ai qu’une idée en tête, j’fonce trouver un passeur sur la digue

J’lui donne le peu qu’il me reste pour monter à son bord

Il accepte et j’me dis: «Bilal, encore un dernier effort»

Sur le bateau, personne parle, beaucoup font des prières

On a tous un proche disparu dans les entrailles de la mer

Et je vois la côte Libyenne, de plus en plus s'éloigner

Et au bout de ce chemin, quelle sera ma destinée?

(Ma destinée)

Éclairé par la lune (par la lune), j’ai peur (j'ai peur)

J’ai quitté ma famille, mes rêves en tête

La cruauté de l’homme à l'égard de mon être

J’ai affronté le silence et les tempêtes

Éclairé par la lune (par la lune), j’ai peur (j'ai peur)

J’ai quitté ma famille, mes rêves en tête

La cruauté de l’homme à l'égard de mon être

J’ai affronté le silence et les tempêtes

Salam, ik ben Bilal, tweeëntwintig jaar oud, geboren in Afrika

Ik ben de oudste in mijn familie, ik ben opgegroeid in een risicozone

Zoals alle jonge mensen hou ik van rap en voetbal met mijn vrienden

En als ik op Insta', droom ik ervan om naar Europa te gaan

Het is besloten, ik ga mijn leven veranderen, mijn lot veranderen

Ik heb vanavond een date met een doorgewinterde smokkelaar

En ik stopte het begin van de rest van mijn leven in mijn tas

Bij mij heb ik mijn mobiele telefoon, een waterfles en mijn spaargeld

Verzamelen op het station, stipt om 22 uur

Ik kuste mijn moeder en we baden allemaal samen

Ik stap in een vrachtwagen, richting Tripoli

Ik sterf daar liever dan hier te blijven leven

Maanverlicht (Maanverlicht), ik ben bang (ik ben bang)

Ik verliet mijn familie, mijn dromen in gedachten

De wreedheid van de mens tegen mijn wezen

Ik zag de stilte en de stormen tegemoet

Maanverlicht (Maanverlicht), ik ben bang (ik ben bang)

Ik verliet mijn familie, mijn dromen in gedachten

De wreedheid van de mens tegen mijn wezen

Ik zag de stilte en de stormen tegemoet

We rijden al meer dan twee dagen non-stop in de woestijn

Overdag brandt de zon, 's nachts begraaft de kou je

Op de weg zie ik dode lichamen van hele families

Verlaten door smokkelaars overgeleverd aan de genade van de woestijn

Ik zag de wreedheid van de mens voor nog een kaartje

Zichzelf voor God houden, beslissen of niet naar het eindpunt leiden

Maar godzijdank zijn we er, hier zijn we in Tripoli

Maar nauwelijks aangekomen, ik ben onderschept door een militie

Die me zo snel berooft, de weinige dingen die ik nog heb

AK-47 cross shot voor iedereen die moppert

En daar ben ik geboeid, in een vrachtwagen, aan boord

En ik weet niet waarom ze me naar de gevangenis brachten

Maanverlicht (Maanverlicht), ik ben bang (ik ben bang)

Ik verliet mijn familie, mijn dromen in gedachten

De wreedheid van de mens tegen mijn wezen

Ik zag de stilte en de stormen tegemoet

Maanverlicht (Maanverlicht), ik ben bang (ik ben bang)

Ik verliet mijn familie, mijn dromen in gedachten

De wreedheid van de mens tegen mijn wezen

Ik zag de stilte en de stormen tegemoet

Het is al maanden geleden, we zitten hier stampvol

Tussen marteling en verkrachting, zonder de moorden te vergeten

Mijn God, Libië is een hel, haal me hier weg

Wat zou ik geven om mijn aarde te zien en mijn moeder in mijn armen te nemen?

Na een politieke actie zijn we hier allemaal eindelijk vrij

En omdat ik maar één ding in gedachten heb, haast ik me om een ​​smokkelaar op de dijk te vinden

Ik geef hem het weinige dat ik nog heb om aan boord te komen

Hij accepteert en ik zeg tegen mezelf: "Bilal, nog een laatste poging"

Op de boot spreekt niemand, velen zeggen gebeden

We missen allemaal een geliefde in de ingewanden van de zee

En ik zie de Libische kust steeds verder weg worden

En aan het einde van dit pad, wat zal mijn lot zijn?

(Mijn lot)

Maanverlicht (Maanverlicht), ik ben bang (ik ben bang)

Ik verliet mijn familie, mijn dromen in gedachten

De wreedheid van de mens tegen mijn wezen

Ik zag de stilte en de stormen tegemoet

Maanverlicht (Maanverlicht), ik ben bang (ik ben bang)

Ik verliet mijn familie, mijn dromen in gedachten

De wreedheid van de mens tegen mijn wezen

Ik zag de stilte en de stormen tegemoet