Two Tongue Tale - Sort Sol

She said: «Life isn’t so fine

After all, let it come if it has

To come» What she meant

Was she couldn’t find words

She was sick and tired of the

Tears.

She said: «I'll use

Whatever God gave me but now

I haven’t got a chance»

Came from the land of desert sand

And the wind blows my way

She was blowing her sombre blue

Horn again with a string tied to

The back of my hand.

She stepped

Right out of a two tongue tale

With a brilliant smile on her face

She said: «Eyes are slaves

Of suspicion they can torture you

To death»

Came from the land of desert sand

And the wind blows my way

Red gleams of a bloodnight darkly

Cold, cold whisper touched my ears

And I guess that’s where I left

Her.

Wild, wild shivers drew

Us near.

Yes, I guess that’s where

I left her.

By the light of these eyes

Ze zei: «Het leven is niet zo fijn»

Laat het tenslotte maar komen als het zo is

Om te komen» Wat ze bedoelde

Kon ze geen woorden vinden?

Ze was ziek en moe van de...

tranen.

Ze zei: «Ik zal gebruiken»

Wat God me ook gaf, maar nu

Ik heb geen kans»

Kwam uit het land van woestijnzand

En de wind waait mijn kant op

Ze blies haar sombere blauw

Hoorn opnieuw met een touwtje vastgebonden aan

De rug van mijn hand.

Ze stapte

Zo uit een tweetallig verhaal

Met een briljante glimlach op haar gezicht

Ze zei: "Ogen zijn slaven"

Vermoedelijk kunnen ze je martelen

Tot de dood"

Kwam uit het land van woestijnzand

En de wind waait mijn kant op

Rode glans van een bloeddonkere nacht

Koud, koud gefluister raakte mijn oren

En ik denk dat ik daar ben gebleven

Haar.

Wilde, wilde rillingen trokken

Ons in de buurt.

Ja, ik denk dat dat is waar

Ik heb haar verlaten.

Bij het licht van deze ogen