Something Like This - ...And You Will Know Us By The Trail Of Dead

Cold lessons of a season’s frown like something in the wind

Took the kinder words out of my mouth and left me with the rage

Left me with the rage, left me with the rage

But I think those words went something like this

And I’m sure the chords went something like this

I don’t know if I can sing them like I did before

Or if I can feel them anymore

The warm days that I thought would always abound slowly turned to grey

Those fair seasons that I thought would keep tumbling out no longer came to be

The hardest truths to learn are the ones that cannot remain

The darkest thought is that the ones who we can’t live without, we’ll never see

again, no

But I know that voice felt something like this

And the thought of her was something like bliss

And I’m not sure if I had ever felt that way before

Or if I’ll ever feel it anymore

But I think those words went something like this

And the thought of her was something like bliss

And I’m not sure if I had ever felt that way before

Or if I’ll ever feel it anymore

Koude lessen van de frons van een seizoen als iets in de wind

Ik nam de vriendelijke woorden uit mijn mond en liet me achter met de woede

Liet me achter met de woede, liet me achter met de woede

Maar ik denk dat die woorden ongeveer zo gingen:

En ik weet zeker dat de akkoorden ongeveer zo gingen

Ik weet niet of ik ze kan zingen zoals ik eerder deed

Of als ik ze nog kan voelen

De warme dagen waarvan ik dacht dat ze er altijd zouden zijn, veranderden langzaam in grijs

Die mooie seizoenen waarvan ik dacht dat ze zouden blijven tuimelen, zijn niet meer uitgekomen

De moeilijkste waarheden om te leren zijn de waarheden die niet kunnen blijven

De donkerste gedachte is dat degenen waar we niet zonder kunnen, we nooit zullen zien

nogmaals, nee

Maar ik weet dat die stem zoiets voelde

En de gedachte aan haar was zoiets als gelukzaligheid

En ik weet niet zeker of ik me ooit eerder zo gevoeld heb

Of als ik het ooit meer zal voelen

Maar ik denk dat die woorden ongeveer zo gingen:

En de gedachte aan haar was zoiets als gelukzaligheid

En ik weet niet zeker of ik me ooit eerder zo gevoeld heb

Of als ik het ooit meer zal voelen