Конец света - Sokolovsky

Позвонили и сказали: «Завтра конец света,

Летит метеорит, пиздец приснился нашей планете»,

Я в интернет залез проверил информацию,

Осталось 30 часов и некуда деваться.

Недолго думая, я перезвонил своей маме,

Сказал: «Родная моя, люблю тебя и до свидания,

когда на небо попадем, там свидимся по любому,

узнаешь сразу меня по тембру баритона».

Чуть позже вышел из дома, на улице паника,

Люди в истерике и ни одного начальника,

Я очень быстро смекнул, мне с ними не по пути,

Все равно крякнем все, Господи, прости,

Я вышел ритмично на соседнюю улицу,

Все магазины пусты, хочу копченую курицу,

Зашел — лежит, смотрю одна,

Спросил — ничья, съел… вот красота,

За курицей я подмотал два блока Lucky Strike,

Восемь бутылок Hennessy, лимончик и шоколадку,

Выйдя с магазина устремился к автосалону,

Давно хотел себе джип, хотел на джипе на море,

Разбил витрину, стоит какой то Гелендваген,

Мне Мерседесы нравятся, а этот, так вообще в поряде,

Пошел, порылся в ящике, нашел ключи,

Сел, завел и стартонул от всей души.

Еду, довольный весь такой, гаишника сбил,

Заехал на заправку, Валику позвонил,

Говорю: «Хари Кришна, Валик, ну шо ты там?"

А он мне: „Четко все, подсыхает план“

„От ты“ — говорю — „на своем приколе,

27 часов осталось, движканем на море?“

— „Нет, Серега, я не поеду, я с семьей останусь“

— „Ну тогда удачки“, в трубку улыбаюсь…

„Классно пели, спасибо тебе за все,

Хари Кришна, брат“ — „Хари бол“…

Заправил себя по факту, выехал на трассу,

Попиваю Hennessy, вспоминаю сразу —

Надо было Ленке позвонить, а то еще обидится,

Хотя хуй с ней, все равно не свидимся.



Достал из сумки диск — „Habbanot Nechoma“,

Включил, играет, тащусь — вот это жизнь у меня,

Осталось жить двадцать три с половиной часа,

Посрать, я еду на море, на юга.

На юга, на юга, на юга еду я,

Конец света не очень тревожит меня,

Килогерцы дают „Habbanot Nechoma“,

Из окна валит дым, жизни радуюсь я…

Тем временем — звонок, звонит Света с Одессы,

Хотела попрощаться, я говорю :"Успеется,

У нас еще 22 часа в запасе, заеду за тобой, все давай, не парься»,

Светка такая как я — она не теряется,

На носу конец света, а она жизни радуется,

Говорит: «Чудненько, тогда я одеваюсь,

а куда поедем?»

— «Не закудыкивай» — стебаюсь,

В общем выдернул Светку, взял курс нв Ю.Б.К.,

Допиваю бутылку, пофиг куда,

Говорю: «Классно, да?», а она молчит,

Шоколадку топчет, мозг у Светы спит…

Метеорит летит, еще один гаишник сбит,

Лимончик скушан, Мерседес дырчит,

Трасса пустая, тут есть где разогнаться,

Через час на море будем… Обосраться…

Я знал, что этот момент когда-нибудь наступит,

Те, кто не тупят, всю жизнь счастливыми будут,

Приехали на море, тут камни, горы,

Очень красиво жить, не зная что такое горе.

Купались, пили Hennessy, долго обнимались,

Смотрели в небо, над метеоритом стебались,

Узнали радость, почему-то пробило на жалость,

Вспомнил про мамку, стало в тягость.

Смотрю на часы, остался часок,

Лягли на песок уставшие, по телу ток,

Лежали и смотрели, как он летит,

Паскуда, огромный… Нервный тик…

Взялись за руки, закрыли глаза,

Говорю: «Светка, пока, пока Земля,

Я очень счастлив, что прожил такую жизнь,

Короткую, но счастливо… Светка, держись.»

Откуда не возьмись, слышу будильника звон,

Открываю глаза — постель, окно, родной дом,

Холодный пот, ни Светы, ни конца света,

Нет моря, счастья и Гелендвагена нету,

Кареты нет, солнечый свет,

Уже обед, а дома хавать ничего нет,

Сейчас бы затоптать ту копченую курицу,

Я ЗАКУРИЛ И НА СЕКУНДУ ЗАДУМАЛСЯ…

Ze belden en zeiden: “Morgen is het einde van de wereld,

Een meteoriet vliegt, onze planeet heeft een verdomde droom, "

Ik ging op internet en controleerde de informatie,

Er zijn nog 30 uur over en we kunnen nergens heen.

Zonder er twee keer over na te denken, belde ik mijn moeder terug,

Hij zei: "Mijn liefste, ik hou van je en tot ziens,

als we in de hemel komen, zullen we elkaar daar toch ontmoeten,

je herkent me meteen aan het timbre van de bariton.”

Even later verliet ik het huis, er was paniek op straat,

Mensen in hysterie en geen enkele baas,

Ik realiseerde me heel snel, ik ben niet onderweg met hen,

Toch zullen we alles grommen, Heer, vergeef me,

Ik ging ritmisch naar de volgende straat,

Alle winkels zijn leeg, ik wil gerookte kip

Ik ging naar binnen - leugens, ik kijk alleen,

Gevraagd - een gelijkspel, gegeten ... dat is schoonheid,

Achter de kip vond ik twee blokken Lucky Strike,

Acht flessen Hennessy, citroen en chocolade

Toen ik de winkel verliet, haastte ik me naar de autodealer,

Ik wilde al heel lang een jeep, ik wilde met een jeep naar de zee,

Ik brak een raam, er is een soort Gelendvagen,

Ik hou van Mercedes, maar deze is over het algemeen in orde,

Ik ging, rommelde door de la, vond de sleutels,

Ik ging zitten, startte het op en begon met heel mijn hart.

Ik rijd, gelukkig allemaal zo, ik heb een verkeersagent aangereden,

Ik reed naar het tankstation, genaamd Valik,

Ik zeg: “Hari Krishna, Valik, waarom ben je daar?”

En hij vertelde me: "Alles is duidelijk, het plan droogt op"

"Van jou" - zeg ik - "op mijn grapje,

Nog 27 uur te gaan, zullen we naar zee verhuizen?“

- "Nee, Seryoga, ik ga niet, ik blijf bij mijn familie"

- "Nou, veel succes," glimlach ik in de telefoon ...

"Ze zongen geweldig, bedankt voor alles,

Hari Krishna, broeder" - "Hari bol" ...

Achteraf bijgetankt, de baan op gegaan,

Ik drink Hennessy, ik herinner het me meteen -

Ik had Lenka moeten bellen, anders zou hij beledigd zijn,

Hoewel lul met haar, zullen we elkaar nog steeds niet ontmoeten.



Hij haalde een schijf uit zijn tas - "Habbanot Nechoma",

Aangezet, speelt, sjokken - dit is mijn leven,

Nog maar drieëntwintig en een half uur te leven,

Shit, ik ga naar de zee, naar het zuiden.

Ik ga naar het zuiden, naar het zuiden, naar het zuiden,

Het einde van de wereld maakt me niet zoveel zorgen,

Kilohertz geeft "Habbanot Nechoma",

Rook stroomt uit het raam, ik geniet van het leven ...

Ondertussen - een telefoontje, Sveta belt vanuit Odessa,

Ik wilde afscheid nemen, ik zeg: "Ik heb tijd,

We hebben nog 22 uur over, ik haal je wel op, kom op, maak je geen zorgen,"

Een licht zoals ik - ze is niet verloren,

Het einde van de wereld staat voor de deur en ze verheugt zich in het leven,

Zegt: "Prachtig, dan kleed ik me aan,

waar gaan we naartoe?"

- "Niet piepen" - Ik maak een grapje,

Over het algemeen haalde hij Svetka eruit, volgde een koers richting Yu.B.K.,

De fles afmaken, maakt niet uit waar,

Ik zeg: "Cool, toch?", En ze is stil,

Hij stampt op chocolade, Sveta's brein slaapt...

Een meteoriet vliegt, een andere verkeersagent wordt neergeschoten,

Citroen wordt gegeten, Mercedes perforeert,

De baan is leeg, er is waar te versnellen,

Over een uur zijn we aan zee... om te poepen...

Ik wist dat dit moment ooit zou komen

Wie niet dom is, zal zijn hele leven gelukkig zijn,

We kwamen aan bij de zee, er zijn stenen, bergen,

Het is heel mooi om te leven zonder te weten wat verdriet is.

Gebaad, Hennessy gedronken, lang geknuffeld,

Keek in de lucht, een grapje over de meteoriet,

We herkenden vreugde, om de een of andere reden sloeg het medelijden toe,

Ik herinnerde me over mijn moeder, het werd een last.

Ik kijk op de klok, er is nog een uur over,

Moe op het zand gaan liggen, stroom door het lichaam,

We lagen en keken hoe het vliegt,

Paskuda, enorm ... Nerveuze tic ...

We hielden elkaars hand vast, sloten onze ogen,

Ik zeg: "Svetka, doei, doei Aarde,

Ik ben heel blij dat ik zo'n leven heb geleid,

Een korte, maar gelukkig... Sveta, wacht even.”

Uit het niets hoor ik het alarm afgaan,

Ik open mijn ogen - bed, raam, huis,

Koud zweet, geen Sveta, geen einde van de wereld,

Er is geen zee, geen geluk en geen Gelendvagen,

Geen koets, zonneschijn

Het is al lunch, en er is niets te eten thuis,

Nu om die gerookte kip te vertrappen,

Ik stak aan en dacht even na...