Sin Avisar - Sofía Ellar

Te has marchado con la espalda

Llena de caricias en la madrugada

Es una noche en calma, la última cena

Donde estabas tú, María Magdalena

Donde estaba yo, más ahora en la otra acera

Desde el stop

He interpretado tu cara

Tú has tornado el gesto mientras te contaba

Vivo enamorada y es otro tipo

Quien me aguanta el llanto y me roba el sentido

A quien ahora mis canciones

Le dedico con tanto amor

Me cuesta tanto e-

Me cuesta tanto entender que no

Supimos aflojar

Pararnos a pensar que lo que no se cuida morirá

Me fui sin avisar, me fui sin avisar

No volveré a echarnos la culpa

Que no hace falta a estas alturas

Me fui sin avisar, me fui sin avisar

Dejé la puerta entornada al marchar

¿Qué será?

¿Por qué nos pasa?

¿Por qué pasa el tiempo?

Pero no la etapa de acabar el cuento

Soltar el lazo

De cerrar capítulos improvisados

Nublar el cielo de nuestros tejados

Desde un stop

Me cuesta tanto re-

Me cuesta tanto replicarte, y hoy

Me tiro en el sofa, escribo sin pensar

Y es que me das para otro tema más

Me fui sin avisar, me fui sin avisar

No volveré a echarnos la culpa

Que no hace falta a estas alturas

Me fui sin avisar, me fui sin avisar, ah ah

Dejé la puerta abierta tras marchar

Me fui sin avisar, me fui sin avisar, ah ah ah

Dejé la puerta entornada al marchar

je ging met je rug weg

Vol liefkozingen bij het ochtendgloren

Het is een rustige nacht, het laatste avondmaal

Waar was je, Maria Magdalena?

Waar ik was, meer nu op de andere stoep

vanaf de halte

Ik heb je gezicht geïnterpreteerd

Je hebt het gebaar gemaakt terwijl ik het je vertelde

Ik leef in liefde en het is een andere man

Wie houdt mijn tranen vast en steelt mijn betekenis

Aan wie nu mijn liedjes

Ik draag het op met zoveel liefde

Het kost me zoveel e-

Het is zo moeilijk voor mij om dat te begrijpen

We wisten hoe we moesten losmaken

Stoppen met denken dat wat niet wordt verzorgd zal sterven

Ik ging weg zonder waarschuwing, ik ging weg zonder waarschuwing

Ik zal het ons niet nog een keer kwalijk nemen

Dat is op dit moment niet nodig

Ik ging weg zonder waarschuwing, ik ging weg zonder waarschuwing

Ik liet de deur op een kier staan ​​toen ik wegging

Wat zal het zijn?

Waarom overkomt het ons?

Waarom verstrijkt de tijd?

Maar niet de fase van het beëindigen van het verhaal

laat de stropdas los

Geïmproviseerde hoofdstukken sluiten

Bewolkt de lucht van onze daken

vanaf een halte

Het is zo moeilijk voor mij om opnieuw

Het is zo moeilijk voor mij om je te antwoorden, en vandaag

Ik gooi mezelf op de bank, ik schrijf zonder na te denken

En het is dat je me voor een ander onderwerp geeft

Ik ging weg zonder waarschuwing, ik ging weg zonder waarschuwing

Ik zal het ons niet nog een keer kwalijk nemen

Dat is op dit moment niet nodig

Ik vertrok zonder waarschuwing, ik vertrok zonder waarschuwing, ah ah

Ik liet de deur open na het verlaten

Ik vertrok zonder waarschuwing, ik vertrok zonder waarschuwing, ah ah

Ik liet de deur op een kier staan ​​toen ik wegging