Humanidad en Paro - Sofía Ellar

Diciembre deja sin abrazos

Al niño que por un pedazo media vida se pasó

Tejiendo tus zapatos caros

Esos que dan pasos en falso y no conocen el amor

Diciembre deja sin tejado

Irónico a los refugiados que ves en televisión

Apaga y lávate las manos

Te esperan todos ya sentados y es de mala educación

Y en la calle alguien murmulla…

Y el vecino disimula

Y corriendo te escondiste en el balcón

De mí, de la vida sin sol

Que la nieve en Diciembre no me arropa de calor

Y así pude sobrevivir un invierno en Madrid

Enero llena de regalos

A niños con sus Reyes Magos

Qué tan lindo es el amor

Salimos de tantos recados

Pedimos y qué poco damos

Solo soy aquella voz

Que entre champagne y otros pecados

Cuaderno y lápiz entre manos resucita a una canción

Y al encender el telediario

En este mes tan temerario sentiremos el calor

Ya la calle no murmulla

Ya la prisa no te apura

Y en Diciembre me saluda tu balcón

Y así de una vida sin sol

Pude recuperar aquel abrazo, aquel calor

Y así pude sobrevivir un invierno en Madrid

Y así pude sobrevivir un invierno en Madrid

Y así me ayudaste a vivir una vida en Madrid…

Decemberbladeren zonder knuffels

Aan de jongen die de helft van zijn leven besteedde aan een stuk

Je dure schoenen weven

Degenen die valse stappen nemen en geen liefde kennen

December laat geen dak achter

Ironisch voor de vluchtelingen die je op tv ziet

zet uit en was je handen

Ze wachten allemaal al op je en het is onbeleefd?

En op straat mompelt iemand...

En de buurman verstopt zich

En je verstopte je op het balkon

Van mij, van het leven zonder zon

Dat de sneeuw in december me niet met hitte bedekt

En zo heb ik een winter in Madrid kunnen overleven

Januari vol cadeaus

Aan kinderen met hun drie wijzen

hoe mooi is liefde

We hebben zoveel boodschappen achtergelaten

We vragen en hoe weinig we geven

Ik ben gewoon die stem

Dat tussen champagne en andere zonden

Notitieboekje en potlood in handen doen een lied herleven

En als je het nieuws aanzet

In deze roekeloze maand zullen we de hitte voelen

De straat murmelt niet meer

De haast haast je niet meer

En in december begroet je balkon me

En zo van een leven zonder zon

Ik heb die knuffel kunnen herwinnen, die warmte

En zo heb ik een winter in Madrid kunnen overleven

En zo heb ik een winter in Madrid kunnen overleven

En dus hielp je me om een ​​leven in Madrid te leiden...