Чемп - Скептик

А мое время тикало,

Мир дал мне снова шанс и я его снова выкинул.

И эта злоба, ты прикинь, глаза горели дикими.

Я был готов на пике вырубить всех граммы тех типов,

Что любят болтать, чесать язык, не зная грани.

Я умножал нулями, как и моё крю, нам было похуй.

Днями мы рифмовали, раздувая угли

В железной банке, в стеклянном бонге;

Скрутив толстый, а не тонкий, кипы листов на полке

Белых полос из коки, кровь из носа.

Палить видосы, рэп и бокса, мне бы новые кроссы.

Пара заноз на кулаках — это пиздос был.

С разбитой головой, с бейсбольной битой,

За типа из тусы.

Я закипаю, и с улыбочкой

Иду на пять с плюсом, пачка бабла с хрустом.

И в тот момент, когда поесть бы, но снова нет капусты.

Но всегда туз был, всегда был рэп,

И на ногах пару дешевых и убитых кед.

Я знал, куда я шел, врубись, и у меня все ровень.

Ты либо чемп, либо вечный второй номер.

Припев:

И сколько нас теперь осталось, кто сделал выбор,

А кто так уцепиться за старость.

Кто тащит весь хлам в гроб, но я б так не смог!

Давай, не ной сынок — беги наверх, сбивая с ног.

Сколько нас было, брат, и сколько нас теперь осталось.

Кто сделал выбор, а кто так уцепиться за старость.

Кто тащит весь хлам в гроб, но я б так не смог!

Давай, не ной сынок — беги наверх, сбивая с ног.

Ты помнишь, а?

Как боль пускает корни;

Как мы годами не снижали планки, тупо ради скила?

Круто было!

О, мой Бог!

Это стиль, твою мать!

И сколько бабок слил на рэп, тоже стиль, твою мать.

И кстати, я никогда не ждал отдачи.

И когда начал, не читал о суках, шубах,

Но мечтал звучать из тачек, а не в гламурных клубах,

Где я б дал дуба, но я VIP местечек злачных.

И меня все еще прет, я говорю, что хочется,

А не в момент, когда писать я должен, если баксы кончатся.

Когда вокруг всем надо повернуть игру!

Когда за спинами, за хайп будет пиздеть твой друг.

Я салютую тем, кто худ и круг свой не менял на шум и глянец.

Однажды став своим в тусовке шлюх, барыг и пьяниц.

Я верю в те дворы, где тянут краба, а не средний палец.

Припев:

И сколько нас теперь осталось, кто сделал выбор,

А кто так уцепиться за старость.

Кто тащит весь хлам в гроб, но я б так не смог!

Давай, не ной сынок — беги наверх, сбивая с ног.

Сколько нас было, брат, и сколько нас теперь осталось.

Кто сделал выбор, а кто так уцепиться за старость.

Кто тащит весь хлам в гроб, но я б так не смог!

Давай, не ной сынок — беги наверх, сбивая с ног.

En mijn tijd tikte door

De wereld gaf me weer een kans en ik gooide het weer weg.

En deze woede, schat je, de ogen brandden wild.

Ik was klaar op het hoogtepunt om alle grammen van die soorten te verminderen

Dat ze graag kletsen, hun tong krabben, de rand niet kennen.

Ik vermenigvuldigde met nullen, net als mijn cru, het kon ons geen fuck schelen.

Dagenlang rijmden we, blazende kolen

In een ijzeren blikje, in een glazen waterpijp;

Dikke, niet dunne, stapels vellen op een plank hebben gedraaid

Witte strepen van coca, bloed uit de neus.

Video's schieten, rappen en boksen, ik wil graag nieuwe kruisingen.

Een paar splinters op mijn vuisten - dat was onzin.

Met een gebroken hoofd, met een honkbalknuppel,

Voor het type van de partij.

Ik kook, en met een glimlach

Ik ga voor vijf plus, een pak deeg met een crunch.

En op het moment dat je zou eten, maar weer is er geen kool.

Maar er was altijd een aas, er was altijd rap,

En aan mijn voeten een paar goedkope en dode sneakers.

Ik wist waar ik heen ging, zet hem aan, en ik ben in orde.

Je bent of de kampioen of de eeuwige nummer twee.

Refrein:

En hoeveel van ons zijn er nu nog over, die de keuze hebben gemaakt,

En wie klampt zich zo vast aan de ouderdom.

Die al het afval in de kist sleept, maar ik zou het niet kunnen!

Kom op, niet mijn zoon, ren naar boven en sla je neer.

Hoevelen van ons waren er, broeder, en hoeveel van ons zijn er nu nog.

Wie heeft de keuze gemaakt en wie klampt zich zo vast aan de ouderdom.

Die al het afval in de kist sleept, maar ik zou het niet kunnen!

Kom op, niet mijn zoon, ren naar boven en sla je neer.

Weet je het nog, hè?

Hoe pijn wortel schiet;

Hoe hebben we de lat al jaren niet lager gelegd, stompzinnig omwille van de vaardigheid?

Het was gaaf!

O mijn God!

Het is stijl, klootzak!

En hoeveel oma's hij goot in rap, ook een stijl, je moeder.

En trouwens, ik had nooit een terugkeer verwacht.

En toen ik begon, las ik niet over teven, bontjassen,

Maar ik droomde ervan te klinken vanuit auto's, en niet in glamoureuze clubs,

Waar ik eiken zou geven, maar ik ben de VIP van granen.

En ik haast me nog steeds, ik zeg wat ik wil,

En niet op het moment dat ik moet schrijven als het geld op is.

Wanneer iedereen in de buurt het spel moet omdraaien!

Wanneer achter je rug, voor hype, je vriend zal neuken.

Ik groet degenen die dun zijn en hun cirkel niet hebben veranderd voor lawaai en glans.

Ooit word je je eigen in een gezelschap van hoeren, straatventers en dronkaards.

Ik geloof in die werven waar ze de krab trekken, niet de middelvinger.

Refrein:

En hoeveel van ons zijn er nu nog over, die de keuze hebben gemaakt,

En wie klampt zich zo vast aan de ouderdom.

Die al het afval in de kist sleept, maar ik zou het niet kunnen!

Kom op, niet mijn zoon, ren naar boven en sla je neer.

Hoevelen van ons waren er, broeder, en hoeveel van ons zijn er nu nog.

Wie heeft de keuze gemaakt en wie klampt zich zo vast aan de ouderdom.

Die al het afval in de kist sleept, maar ik zou het niet kunnen!

Kom op, niet mijn zoon, ren naar boven en sla je neer.