Testamento - Simone Cristicchi

Me piacerebbe d’esse seppellito

Magara doppo morto, in cima a un colle

Senza la cassa, a pelle cò le zolle

In pizzo ar mare, limpido e infinito

E ar posto della croce un arberello

Che sia piantato sull’istessa tera

De limone, così che a primavera

Quanno er mare è più liscio e brillarello

Se spargerà er profumo tutt’attorno

Vieranno le farfalle cò l’ucelli

A sugamme li fiori tenerelli

E sarò alegro, giorno doppo giorno…

E allora canterò: «Fior de limone…

La vita è un soffio, un mozzico, un sospiro

Cò la morte diventerà un respiro

Un profumo, 'na brezza, 'na canzone»

Ik zou het graag begraven hebben

Misschien na de dood, op de top van een heuvel

Zonder de doos zitten de kluiten op de huid

In pizzo ar mare, helder en oneindig

En in plaats van het kruis een jonge boom

Laat het op dezelfde aarde worden geplant

De citroen, zodat in het voorjaar

Quanno er merrie is gladder en meer brillarello

Als het de parfum overal zal verspreiden?

Vlinders gaan met de vogels mee

Een sugamme ze tedere bloemen

En ik zal algro zijn, dag na dag ...

En dan zing ik: "Citroenbloem ...

Het leven is een adem, een mozzico, een zucht

Cò de dood zal een adem worden

Een parfum, een briesje, een lied "