L'ultimo valzer - Simone Cristicchi

Sulla strada provinciale superato il grande centro commerciale

Poco fuori dal quartiere popolare mi hanno parcheggiato qui

Io se la memoria è ancora a posto arrivai di pomeriggio il 7 agosto

Non ricordo ma probabilmente era un venerdì

Le pasticche per il cuore, per la tosse e il raffreddore

Niente dolci col diabete, le pantofole imbottite

Senza tante discussioni ora vivo qui, in «Via dai coglioni»!

Dentro la mia stanza sopra il comodino accanto al lavandino immerso in un

bicchiere d’acqua

Galleggia il mio sorriso

L’aria che respiro sa di mele cotte

Di disinfettante e e di scuregge abbandonate di notte dal mio vicino

E poi scala briscola e scopone, partite a bocce se c'è il sole

Se piove passi le giornate incollato alla televisione

Per fortuna una bellissima signora è proprio qui, accanto a me

Le dispiace se solo stasera ci diamo del tu

Se balliamo abbracciati fin quando non ce la fa più

Su questa musica di tanto tempo fa

Il cuore batte più forte nel petto saranno i bypass

Ogni nota accarezza le rughe della nostra età

È la notte di natale in questo posto non si sta poi male

Dopo cena ci hanno dato pure un pezzettino di panettone

Mario ha la padella piena Ferdinando tocca il culo all’infermeria

Aldo era un vecchio partigiano se n'è andato ieri sera

E tu prendimi per scemo, ma io sono vivo e tremo

Alza l’apparecchio per sentirmi sto per dirti che ti amo

A quest’ora tutti dormono solo io e lei ci siamo svegliati

Le dispiace se solo stasera la chiamo Lucia

Se la prendo per mano e proviamo ad andarcene via

E già m’immagino quando la sposerò

E faremo la lista di nozze in una farmacia

Mi conceda quest’ultimo valzer signora Lucia

Su questa musica di troppo tempo fa

Il cuore batte più forte tutt’altro che un’anomalia

Ricomincia stanotte in un valzer la vita mia

Op de provinciale weg langs het grote winkelcentrum

Net buiten de populaire wijk hebben ze me hier geparkeerd

Als mijn geheugen nog op zijn plaats is, kwam ik op 7 augustus in de middag aan

Ik weet het niet meer, maar het was waarschijnlijk een vrijdag

Het hart, hoest en koude zuigtabletten

Geen snoepjes bij diabetes, gewatteerde slofjes

Zonder veel discussie woon ik nu hier, in "Via dai coglioni"!

In mijn kamer boven het nachtkastje naast de gootsteen ondergedompeld in een

glas water

Laat mijn glimlach zweven

De lucht die ik inadem ruikt naar gekookte appels

Van ontsmettingsmiddel en en scuregge 's nachts achtergelaten door mijn buurman

En dan troef en scopone beklimmen, jeu de boules spelen als het zonnig is

Als het regent, breng je je dagen door aan de televisie

Gelukkig staat er een mooie dame naast me

Sorry als we je vanavond gewoon met elkaar praten

Als we dansen terwijl we elkaar knuffelen tot hij het niet meer aankan

Op deze muziek van lang geleden

Het hart klopt sneller in de borstkas zullen de bypasses zijn

Elke noot streelt de rimpels van onze tijd

Het is kerstavond in deze plaats, het valt wel mee

Na het eten gaven ze ons zelfs een klein stukje panettone

Mario heeft een volle pan Ferdinand raakt zijn kont aan in de ziekenboeg

Aldo was een oude partizaan die gisteravond vertrok

En je houdt me voor de gek, maar ik leef en ik beef

Til het apparaat op om te horen dat ik je ga vertellen dat ik van je hou

Op dit moment slaapt iedereen alleen ik en zij werd wakker

Sorry als ik je vanavond gewoon Lucia noem?

Als ik haar bij de hand neem en we proberen te vertrekken

En ik kan me nu al voorstellen wanneer ik met haar ga trouwen

En we doen de trouwlijst in een drogisterij

Gun me deze laatste wals, mevrouw Lucia

Op deze muziek van te lang geleden

Het hart klopt sneller, allesbehalve een anomalie

Mijn leven begint vanavond opnieuw in een wals