Il sipario - Simone Cristicchi

Chiuso il sipario rimane silenzio e coriandoli

Sul palcoscenico orfano dei suoi spettacoli

Giusto il tempo per l’ultimo inchino, poi si chiude per sempre un teatro

Con le mani ormai mute di un pubblico che non applaudirà più

Sul cartellone mai più la magia delle favole

Solo polvere agli angoli e lo scricchiolìo delle tavole

Cento e più locandine ingiallite, la platea di poltrone scucite

Tutto pronto per il gran finale, ma non si concederà il bis

Si alzino i signori spettatori in piedi, che adesso si va

Dove non si mangia con la poesia, ci si abbuffa di realtà!

Mai più commedie, risate, né compagnie sgangherate

Mai più meraviglia negli occhi sarà…

Muore un teatro nell’indifferenza dei numeri

Nell’ottusità di questi tempi velocemente immobili

In un mondo ormai in sedici noni, e famiglie abbonate a divani

Con le mani ormai piene di telecomandi e visioni in 3 D

Si alzino i signori telespettatori che adesso si va!

Spalancate quei portoni di legno su un’altra felicità!

Si aprirà ancora il sipario, ci sarà il tutto esaurito

E la meraviglia negli occhi ritornerà…

Signore e Signori, questa sera sul palcoscenico solo per voi

La straordinaria parata della grande macchina del teatro:

Truccatrici, macchinisti, direttori artistici, pagliacci, autori

Capocomici, costumisti, attori, musicisti, ballerine

Fonici, scenografi, datori luci, registi, bigliettai…

Gesloten blijft het gordijn stilte en confetti

Op het podium wees van zijn shows

Net genoeg tijd voor de laatste buiging, dan sluit een theater voor altijd

Met de nu stomme handen van een publiek dat niet meer zal applaudisseren

Nooit meer op het billboard de magie van sprookjes

Alleen stof in de hoeken en het kraken van de planken

Honderd en meer vergeelde posters, het publiek van ongestikte fauteuils

Alles staat klaar voor de grote finale, maar krijgt geen toegift

Laat de toeschouwers opstaan, laten we nu gaan

Waar je niet eet met poëzie, prop je jezelf vol met realiteit!

Geen komedies, gelach, geen gammele bedrijven meer

Geen wonder meer in de ogen zal zijn ...

Een theater sterft in de onverschilligheid van getallen

In de saaiheid van deze snel veranderende tijden

In een wereld van nu zestien negenden, en gezinnen die een abonnement nemen op sofa's

Met handen vol afstandsbedieningen en 3D-visies

Sta op de kijkers heren dat nu we gaan!

Open die houten deuren naar een ander geluk!

Het doek gaat weer open, er is een volle zaal

En het wonder in de ogen zal terugkeren ...

Dames en heren, vanavond op het podium speciaal voor jou

De buitengewone parade van de grote theatermachine:

Visagisten, machinisten, artistiek leiders, clowns, auteurs

Managers, kostuumontwerpers, acteurs, muzikanten, dansers

Geluidstechnici, decorontwerpers, lichtgevers, regisseurs, dirigenten ...