Cellulare e carta sim - Simone Cristicchi

Sono un cellulare

Un po' invecchiato

Chiuso in un cassetto

Solo con lo schermo un po' graffiato

E il caricatore rotto

Mi hanno spento

Non ho campo

Qui ne paradiso dei vecchi cellulari

Mi ricordo quando funzionavo

Le telefonate, gli sms che ho inviato

Fino a quando non è uscito quel modello accessoriato e dalla mia carta sim

qualcuno mi ha staccato

E mi manca tanto quel tuo nome nella rubrica, e mi fa compagnia la mia tastiera

sbiadita

Con queste ultime due tacche di vita io provo a mandarti un segnale

Anche se qui prendo male

Stavo bene quando ti infilavi dentro la mia pancia calda come il suono di una

voce e della sua guancia

Sempre indivisibili eravamo:

Cellulare e carta sim uniti in matrimonio

E mi manca tanto quel tuo nome nella rubrica, e mi fa compagnia la mia tastiera

sbiadita

Con queste ultime due tacche di vita io provo a mandarti un segnale,

anche se qui prendo male

All’improvviso mi sento afferrare

È il mio perdone, mi vuole aggiustare

Nell' ospedele i telefoni come;

me pochi minuti e tornerò a vivere

E lampeggia innamorato il tuo nome in rubrica

Solo se stiamo insieme diamo un senso alla vita

E con tutte le mie tacche di batteria io vibrerò di emozione e suonerò una

canzone

(Grazie a pietro per questo testo e a Ciccio per le correzioni)

ik ben een mobiele telefoon

Een beetje oud

Gesloten in een lade

Alleen met het scherm een ​​beetje bekrast

En het kapotte tijdschrift

Ze hebben me uitgeschakeld

ik heb geen veld

Hier in het paradijs van oude mobiele telefoons

Ik weet nog dat ik werkte

De telefoontjes, de sms'jes die ik stuurde

Tot dat model met accessoires uit mijn simkaart kwam

iemand heeft me losgemaakt

En ik mis je naam in het telefoonboek zo erg, en mijn toetsenbord houdt me gezelschap

bleek

Met deze laatste twee stappen van het leven probeer ik je een signaal te geven

Zelfs als ik het hier slecht doe

Ik was in orde toen je in mijn buik gleed zo warm als het geluid van een

stem en haar wang

Altijd ondeelbaar waren we:

Mobiele telefoon en simkaart verenigd in huwelijk

En ik mis je naam in het telefoonboek zo erg, en mijn toetsenbord houdt me gezelschap

bleek

Met deze laatste twee stappen van het leven probeer ik je een signaal te geven,

ook al neem ik het hier slecht op

Opeens voel ik me gegrepen

Hij is mijn vergeving, hij wil me repareren

In het ziekenhuis telefoons zoals;

me een paar minuten en ik zal terugkomen om te leven

En je naam flitst verliefd in het telefoonboek

Alleen als we samen zijn, geven we zin aan het leven

En met al mijn drum inkepingen zal ik trillen van emotie en er een spelen

liedje

(Met dank aan peter voor deze tekst en aan Ciccio voor de correcties)