Классика - ШЕFF, В. Маркин

Снова тень наискосок,

Рыжий берег с полоской ила,

Я готов целовать песок

По которому ты ходила.

Просто вслушиваться в звуки,

Просто всматриваться в краски.

Хочу обнимать и ласкать без опаски.

Я верю глазам, ушам — здесь нет обмана.

Потоком воздуха играет прохлада,

Заигрывает с нами влажными губами.

Страсть проплывает перед нами как в тумане.

Мы горим в костре.

Пламя в небо уносит

Куда-то далеко за горизонт нас манит, просит.

Тело произносит: «Возьми меня»,

Чувства умоляют: «Подбавь огня».

Стоим мы у края тишины

Всех связей с реальным миром будто сразу лишены.

Страсть из облака в бокал небесный налита,

Растворены две капли — ты и я.

И пока нас всех кружит этот данс,

Мастер ШЕFF наводит полный баланс.

Снова тень наискосок,

Рыжий берег с полоской ила,

Я готов целовать песок

По которому ты ходила.

(2)

Ночь пролетает, звёзды в небе угасают

Поле как ковёр.

Земля, трава нас укрывает.

Зовёт, страсть манит как сухое вино

Мы пьём — нам мало, мы пьём ещё, ещё.

Музыка о камни бьёт,

Танец уносит, мы летим вперёд.

За горой рассвет, пробивается свет.

Всё спит, и только страсть, как птица высоко парит

Над нами.

Глаз её не помню, ни улыбки, ни волос

Я помню только то, что ласкал её до слёз,

Бриз, уносил её загадочный запах

Уснул на берегу под звуки небесной гитары

Сказка накрывала, в глубь меня проникая

Я приглашён в тот замок, где страсть обитает

И пока нас всех кружит этот данс,

Мастер ШЕFF наводит полный баланс.

Снова тень наискосок,

Рыжий берег с полоской ила,

Я готов целовать песок

По которому ты ходила.

(2)

Я готов целовать песок

По которому ты ходила…

Opnieuw de schaduw schuin,

Rode kust met een strook slib,

Ik ben klaar om het zand te kussen

die je hebt gelopen.

Luister maar naar de geluiden

Staar maar naar de kleuren.

Ik wil knuffelen en strelen zonder angst.

Ik geloof mijn ogen, mijn oren - hier is geen bedrog.

Koelte speelt met de luchtstroom,

Hij flirt met ons met natte lippen.

Passie zweeft voor ons als in een mist.

We branden in het vuur.

De vlam stijgt naar de hemel

Ergens ver achter de horizon lonkt ons, vraagt.

Het lichaam zegt "Neem me"

Gevoelens smeken: "Doe het vuur aan."

We staan ​​aan de rand van de stilte

Alle verbindingen met de echte wereld lijken onmiddellijk te worden beroofd.

Passie wordt uit een wolk in een hemels glas gegoten,

Twee druppels opgelost - jij en ik.

En terwijl deze dans ons allemaal omcirkelt,

Master SHEF brengt een volledige balans.

Opnieuw de schaduw schuin,

Rode kust met een strook slib,

Ik ben klaar om het zand te kussen

die je hebt gelopen.

(2)

De nacht vliegt voorbij, de sterren aan de hemel vervagen

Het veld is als een tapijt.

Aarde, gras beschermt ons.

Roepend, passie lonkt als droge wijn

We drinken - het is niet genoeg voor ons, we drinken meer, meer.

Muziek over stenen beats,

De dans neemt weg, we vliegen vooruit.

Achter de berg is de dageraad, het licht breekt door.

Alles slaapt, en alleen passie, als een vogel die hoog zweeft

Boven ons.

Ik herinner me haar ogen niet, noch haar glimlach, noch haar haar

Ik herinner me alleen dat ik haar tot tranen gestreeld heb,

De bries voerde haar mysterieuze geur mee

Viel in slaap aan de kust met het geluid van een hemelse gitaar

Het sprookje bedekte me en drong diep in me door

Ik ben uitgenodigd in dat kasteel waar passie leeft

En terwijl deze dans ons allemaal omcirkelt,

Master SHEF brengt een volledige balans.

Opnieuw de schaduw schuin,

Rode kust met een strook slib,

Ik ben klaar om het zand te kussen

die je hebt gelopen.

(2)

Ik ben klaar om het zand te kussen

Op welke heb jij gelopen...