Poesie - Shadaloo

Tra il mio disordine ho ritrovato pagine in cui scrivevo di noi

Luci sbiadite e qualche ricordo, qualche sbaglio di troppo

Manco le chiedo «Come va?»

Cambio profumo così non mi riconosci

Sono nessuno e centomila ormai da giorni

Uno non lo sarò mai più, non mi interessa dimostrarlo

Sorrido poco e spesso manco parlo

Sparisco dal tempo, resto qui, un altro giorno muore

Quando fuori piove e tu non ci sei

Non ci sei mai stata e resterai uno splendido «vorrei»

L’unica cosa che non ho mai avuto e che rivorrei

Conservo poesie, null’altro di te

Soltanto poesie e non so nemmeno chi si

Dimmi se c'è ancora per noi un solo giorno da viver insieme

Come quando scrivevo poesie, come quando scrivevo poesie

Soltanto poesie, null’altro di te

Scrivevo poesie, null’altro di te (Poesie)

Darsi appuntamento al solito posto

Non ti ho mai chiesto se l’amassi, non mi avresti risposto

Può darsi che mentire ti abbia resa un po' più fragile

Ma più forte agli occhi degli altri

Siamo poche pagine piene di parole fino ai margini

Gli altri che ne sanno di noi, di quando sorridevi per non piangere

Sul mio petto le tue lacrime, non andare via

Ma lo sapevi già, le aspettative non sempre vanno d’accordo con la realtà

Manco te n’eri accorta, sono ancora là

Prestami una penna, metto un punto

E resto fermo qua

Conservo poesie, null’altro di te

Soltanto poesie ed ora ricordo chi sei

Dimmi se c'è ancora per noi un solo giorno da vivere insieme

Come quando scrivevo poesie, come quando scrivevo poesie

Soltanto poesie, null’altro di te

Scrivevo poesie, null’altro di te (Poesie)

Tussen mijn rommel vond ik pagina's waarin ik over ons schreef

Vervaagde lichten en een paar herinneringen, een paar te veel fouten

Ik vraag haar niet eens "Hoe gaat het?"

Ik verander mijn parfum zodat je me niet herkent

Ik ben al dagen niemand en honderdduizend

Een die ik nooit meer zal zijn, ik ben niet geïnteresseerd om het te bewijzen

Ik glimlach weinig en vaak spreek ik niet eens

Ik verdwijn uit de tijd, ik blijf hier, een andere dag sterft

Als het buiten regent en je niet hier bent

Je bent er nog nooit geweest en je blijft een prachtige "ik wens"

Het enige dat ik nog nooit heb gehad en weer zou willen

Ik bewaar gedichten, niets anders van jou

Alleen gedichten en ik weet niet eens wie dat is

Vertel me of er nog maar één dag is waarop we samen kunnen leven

Zoals toen ik poëzie schreef, zoals toen ik poëzie schreef

Alleen gedichten, verder niets over jou

Ik schreef gedichten, verder niets over jou (Gedichten)

Maak een afspraak op de gebruikelijke plek

Ik heb je nooit gevraagd of je van haar hield, je zou me geen antwoord hebben gegeven

Het kan zijn dat liegen je wat kwetsbaarder heeft gemaakt

Maar sterker in de ogen van anderen

We zijn een paar pagina's vol met woorden tot aan de marges

De anderen die van ons weten, over wanneer je glimlachte om niet te huilen

Je tranen op mijn borst, ga niet weg

Maar je wist al dat verwachtingen niet altijd hand in hand gaan met de realiteit

Je hebt het niet eens gemerkt, ik ben er nog steeds

Leen me een pen, ik zal een punt zetten

En ik stop hier

Ik bewaar gedichten, niets anders van jou

Alleen gedichten en nu herinner ik me wie je bent

Vertel me of er nog maar één dag is waarop we samen kunnen leven

Zoals toen ik poëzie schreef, zoals toen ik poëzie schreef

Alleen gedichten, verder niets over jou

Ik schreef gedichten, verder niets over jou (Gedichten)