When I Reside - Sevdaliza

My house is black

Filled with watered roses

In darkness I reside

Where thoughts can’t cope to mark their growth

Neither time can frame

The phenomenon of purpose

Neither I can frame

The blessings nor the burdens

Time, let us be

Let our thorns have their way

The brighter the light becomes

I hope it will unveil

It was all worth my pain

Mijn huis is zwart

Gevuld met verwaterde rozen

In het duister woon ik

Waar gedachten het niet aankunnen om hun groei te markeren

Geen van beide tijd kan frame

Het fenomeen van het doel

Ik kan ook niet inlijsten

De zegeningen noch de lasten

Tijd, laten we zijn

Laat onze doornen hun gang gaan

Hoe helderder het licht wordt

Ik hoop dat het wordt onthuld

Het was mijn pijn allemaal waard