Se Cadra - SES

Se cadra non falei,

se cadra estaba triste,

se cadra é que mentín

ou ti te confundiches.

Non asina quen son

todo o que aseguraba,

voltei a non saber,

outra vez non sei nada.

E cando pola fiestra os meus ollos miran

e no medio do monte se ven perdidos,

canto polos que choran as despedidas

e choro polos que viven arrepentidos.

E agora que aprendín que todo se paga,

que non comulga coa inocencia esta vida,

choro polos que viven arrepentidos

e canto polos que choran as despedidas

Esquecín se a razón

fixo acto de presenza,

máis hoxe hai un porqué

onde houbo indiferenza.

Medo de non saber

como dicer verdades,

como chegar a ser

un pasado agradábel.

Zie cadra non falei,

se cadra was verdrietig,

het is cadra wat een leugen

of je raakt in de war.

Geen wonder wie ze zijn

alles wat hij verzekerde,

Ik kwam terug naar het niet weten,

nogmaals ik weet van niks.

En wanneer het feest naar mijn ogen kijkt

en in het midden van de berg zien ze er verloren uit,

Ik zing palen die afscheid nemen

e choropolen die berouwvol leven.

En nu hebben ze geleerd dat alles wordt betaald,

die dit leven niet communiceert met onschuld,

wollige palen die berouwvol leven

Ik zing palen die afscheid nemen

Esquecin heeft gelijk

vaste act van aanwezigheid,

meer hoxe er is een reden

waar onverschilligheid heerste.

Angst om het niet te weten

hoe de waarheid te vertellen

hoe te worden

een prettig verleden