Pepa - SES

Na vida me vai pasar

a primeira vez que a vin,

tiña aqueles ollos grandes

dentro deles me perdín.

Uns poucos días despois

volvémonos atopar

e naquela mesma noite

durmiuse na miña man.

E que na vida me vai pasar…

Ao vir a mañá lembrei

o daquel porto de mar,

eu quería que quedara

ela non quería marchar.

E o que tivo que pasar

para escreber esta canción,

unha tarde que chovía

a miña beira deixou.

Deixoume naquel serán

sen ningunha explicación,

só pensar naquela noite

encólleme o corazón.

Pero como a nosa historia

non foi nun porto de mar,

non pasou verán nin inverno

Pepa voltou coa mañá.

Er zal mij geen leven overkomen

de eerste keer dat ik kwam,

verven die grote potten

in hen verloor ik mezelf.

Een paar dagen later

laten we opnieuw afspreken

en naquela dezelfde nacht

slaap in de mijn man.

Wat een leven gaat mij overkomen...

Ao vir a maña lembrei

of die zeehaven,

eu wilde dat het bleef

ze wilde niet weggaan.

Wat heb ik moeten doorstaan

om dit lied te schrijven,

wat een chovia-middag

naar miña beira deixou.

Deixoume naquel zal zijn

zonder enige uitleg,

denk maar aan naquela noite

plak me of hart.

Maar zoals ons verhaal

Ik was geen zeehaven,

ze zullen niet voorbijgaan, ze zullen geen winter zien

Pepa kwam morgen terug.