Слова - Сергей Бабкин

Зачем нужны слова нам?

Нам все без слов понятно.

Безмолвным караваном

Мы движемся обратно.

К началу.

Все с начала,

Ведь жизнь не многократна.

Мелодия звучала бесшумно, безвозвратно.

Лааа-ла-ла.

Ты помнишь, как все было,

Так искренне по-детски,

Когда мы шли из тыла

Ругались по-немецки.

Окутанные снегом,

Раздетые любовью.

Ходьба сменилась бегом.

Вода смешалась с кровью.

Лааа-ла-ла.

Ты видишь все, ты слышишь,

Ты знаешь, как все будет.

Что было с нами в прошлом,

Все взвешиваешь, судишь.

Приговорен тобою был,

Тобой, твоей разлукой.

Душа рвалась из тела вон.

Стрела сорвалась с лука.

Лааа-ла-ла.

Ломаю свои пальцы,

Кусаю свои губы.

Когда кружились в танце,

Мы заглушали трубы.

Когда погасло солнце,

Мы пели и смеялись.

К открытому оконцу

Мы подойти боялись.

Лааа-ла-ла.

Как странно, что внезапно

Мы повстречались снова.

Нам все теперь понятно,

Нам чуждо все, что ново.

Ничто теперь не вечно,

Под вечною луною.

Бежим посерединке,

И ловим половинки слов.

Лааа-ла-ла.

Waarom hebben we woorden nodig?

We begrijpen alles zonder woorden.

Stille caravan

We gaan terug.

Naar de top.

Helemaal opnieuw,

Het leven is tenslotte niet meervoudig.

De melodie klonk stil, onherroepelijk.

Laa-la-la.

Weet je nog hoe het was?

Zo oprecht kinderachtig

Toen we van achteren liepen

Ze vloekten in het Duits.

gehuld in sneeuw,

Uitgekleed door liefde.

Lopen is vervangen door hardlopen.

Water vermengd met bloed.

Laa-la-la.

Je ziet alles, je hoort

Je weet hoe de dingen zullen zijn.

Wat is er met ons gebeurd in het verleden

Jij weegt alles, jij oordeelt.

Werd door jou veroordeeld

Jij, jouw scheiding.

De ziel werd uit het lichaam gerukt.

De pijl viel van de boog.

Laa-la-la.

Mijn vingers breken

Ik bijt op mijn lippen.

Toen ze rond dansten

We sluiten de leidingen af.

Toen de zon onderging

We zongen en lachten.

Naar het open raam

We waren bang om te naderen.

Laa-la-la.

Wat raar dat ineens

We hebben elkaar weer ontmoet.

We begrijpen nu alles

Alles wat nieuw is, is ons vreemd.

Niets is nu voor altijd

Onder de eeuwige maan

We rennen in het midden

En we vangen helften van woorden.

Laa-la-la.