Сердце - Сергей Бабкин

Сердце мое просит любви,

Cердце твое — лови, лови, лови.

Руки твои просят тепла,

Руки мои — стекла, стекла, стекла.

Ветер в небе несет стаю птиц,

Они лежат у него на ладони,

Океан не имеет границ, для тех,

Кто в воде не горит, в огне не тонет.

Упасть на снег и лежать на песке,

Вьюга задует, буря загладит,

Без вины, но виновные все в том, что

луна взойдет и солнце снова сядет!

Камни по кругу, круги на воде,

Хрупкий лед под стальными подковами,

Сытый зверь привередлив к еде,

Червовое сердце набито пиковыми.

Неизлечимо больная земля ждет зимы,

Зима перебинтует ей раны,

Раскаленные слезы извергают вулканы,

Планета кружится, а у орбиты все уже петля…

Сердце твое скажет: «Люблю»,

Сердце мое — «Лювлю, ловлю, ловлю…».

Mijn hart vraagt ​​om liefde

Je hart - vangen, vangen, vangen.

Je handen vragen om warmte

Mijn handen zijn glas, glas, glas.

De wind in de lucht draagt ​​een zwerm vogels,

Ze liggen in zijn handpalm,

De oceaan kent geen grenzen, daarvoor

Wie niet in water verbrandt, verdrinkt niet in vuur.

Val in de sneeuw en lig op het zand

De sneeuwstorm zal waaien, de storm zal het goedmaken,

Zonder schuld, maar de schuldigen zijn dat allemaal

de maan komt op en de zon gaat weer onder!

Stenen in een cirkel, cirkels op het water,

Bros ijs onder stalen hoefijzers,

Een weldoorvoed beest is kieskeurig over eten,

Het hart van harten is vol schoppen.

Het terminaal zieke land wacht op de winter,

Winter zal haar wonden verbinden,

Hete tranen laten vulkanen uitbarsten

De planeet draait, maar de baan is al een lus...

Je hart zal zeggen: "Ik hou van je"

Mijn hart is "Ik hou van, ik vang, ik vang ...".