Разведчик - Сергей Бабкин

У меня есть карта, у меня есть компас,

Я пойду в разведку — отомщу за своих.

Я возьму бинокль, чтобы лучше видеть

И одну гранату, если враг настиг.

Нет.

Парашут раскрою, голубой гуашью

И меня не видно в небе голубом.

Я фашиста знаю, как родного брата

Он сейчас сидит, наверно, где-то под мостом — с*ка.

Припев:

Я не псих, я не псих, я военный разведчик.

Этот стих я писал, когда был в плену.

Я не псих, я не псих, я — автоответчик.

Ну почему, почему таких как я не берут на войну?

У меня есть карта.

Север, юг и запад,

Нету в ней востока, потому что — нет.

На востоке Мать-Россия, на востоке Сталин-папа,

Первый шаг в направлении «запад», я сделал летом в 19 лет.

На звук немецкого марша, под губную гармошку,

Я бесшумно ползу, как огромный зеленый удав и губы грызу.

Перебежала дорогу.

Откуда взялась в лесу черная кошка?

Я ее застрелил и проронил скупую мужскую слезу.

Припев:

Я не псих, я не псих, я военный разведчик.

Этот стих, этот стих я писал, когда был в плену.

Я не псих, нет, нет, нет я не псих, я — автоответчик, наверно.

Ну почему, почему таких как я не берут на войну?

Не берут на войну?

Я подполз слишком близко.

Взял гранату и крикнул: «В ата…»

Гады, сволочи фрицы.

Ранили в ухо меня.

Я упал без сознанья, а очнулся в гестапо.

Издевались садисты проклятые: били, пытали, чтоб я рассказал где-что лежит.

Теперь я враг народа, дезертир и предатель.

Никакой не разведчик, а просто коровье дерьмо.

Куда же смотришь, товарищ Создатель?

Твоим детям вяжут руки и ставят позора клеймо.

Припев:

Я не псих, я не псих, я военный разведчик.

Этот стих я писал, когда был в плену.

Я не псих, нет, я не псих, я — автоответчик.

Ну почему, почему таких как я не берут на войну?

Ik heb een kaart, ik heb een kompas

Ik ga naar de inlichtingendienst - ik zal mijn eigen wreken.

Ik neem een ​​verrekijker om beter te zien

En één granaat als de vijand inhaalde.

Nee.

Parachute open, blauwe gouache

En je kunt me niet zien in de blauwe lucht.

Ik ken een fascist als een broer

Hij zit nu waarschijnlijk ergens onder de brug - teef.

Refrein:

Ik ben geen psycho, ik ben geen psycho, ik ben een militaire inlichtingenofficier.

Ik schreef dit vers toen ik in gevangenschap was.

Ik ben geen psycho, ik ben geen psycho, ik ben een antwoordapparaat.

Wel, waarom, waarom gaan mensen zoals ik niet ten oorlog?

Ik heb een kaart.

Noord, Zuid en West

Er zit geen oost in, want die is er niet.

In het oosten Moeder Rusland, in het oosten Stalin-Papa,

De eerste stap richting het "westen" zette ik in de zomer op 19-jarige leeftijd.

Op het geluid van de Duitse mars, op de mondharmonica,

Ik kruip stilletjes als een enorme groene boa constrictor en bijt op mijn lippen.

De weg overgestoken.

Waar komt de zwarte kat vandaan in het bos?

Ik schoot haar neer en liet een gemene mannelijke traan.

Refrein:

Ik ben geen psycho, ik ben geen psycho, ik ben een militaire inlichtingenofficier.

Dit vers, dit vers schreef ik toen ik in gevangenschap was.

Ik ben niet gek, nee, nee, nee, ik ben niet gek, ik ben een antwoordapparaat, denk ik.

Wel, waarom, waarom gaan mensen zoals ik niet ten oorlog?

Niet meegenomen naar de oorlog?

Ik kroop te dichtbij.

Hij pakte een granaat en riep: "Vata ..."

Reptielen, klootzakken Fritz.

Ze verwondden me in het oor.

Ik viel bewusteloos en werd wakker in de Gestapo.

De verdomde sadisten bespotten me: ze sloegen me, martelden me om me ergens te vertellen.

Nu ben ik een vijand van het volk, een deserteur en een verrader.

Geen verkenner, gewoon koeienstront.

Waar kijk je naar, kameraad Schepper?

De handen van uw kinderen zijn gebonden en gestigmatiseerd.

Refrein:

Ik ben geen psycho, ik ben geen psycho, ik ben een militaire inlichtingenofficier.

Ik schreef dit vers toen ik in gevangenschap was.

Ik ben geen psycho, nee, ik ben geen psycho, ik ben een antwoordapparaat.

Wel, waarom, waarom gaan mensen zoals ik niet ten oorlog?