Петя - Сергей Бабкин

Не знаю кто его надоумил.

Родился и снова умер.

Только утренний луч коснулся щеки.

И уже сумерки.

Знаю, приходилось любить подспудно.

Вести против ветра судно.

Но он крепко держал равновесие.

Следуя за своей миссией.

Ей и в голову не пришло бы.

Что это были всего лишь пробы.

Так и не утвержденный на роль.

Он ушёл вдоль и сам сел за руль.

Дни.

Собирались в пустые ночи.

На честном слове держался почерк.

Но я так и не смог.

Ничего написать его доче.

Петя!

Что нам с тобой светит?

Розги или плети.

Цепи или сети.

Пепел или пыль.

Петя!

Наш мир в Ч/Б или цвете.

Все ли мы его дети.

Всегда есть, кто-то третий.

Это вымысел или быль.

Зря-я.

Провёл его раз по краю.

Теперь себе локти кусаю.

Играемся с тем, что любим.

Бездумно бесценное губим.

Злая порой.

Шутка жизни страниц листает.

Чтоб не так было скучно таять.

Чем ближе к небесным светилам.

Тем туже на ус мотаем.

Типа.

Типы людей и их антиподы.

Пекут аспекты иного хода.

Проходим уровни.

Сводим с концами концы.

И бросаем их в воду.

Сколько раз мы уже здесь с тобой бывали.

Жаль, что помним об этом едва ли.

Спали в трюме угрюмо не видя.

Как на палубе годы…

Ik weet niet wie het bedacht heeft.

Geboren en opnieuw gestorven.

Alleen de ochtendstraal raakte de wang.

En het is al schemerig.

Ik weet dat ik latent moest liefhebben.

Leid het schip tegen de wind in.

Maar hij hield stevig zijn evenwicht.

Jouw missie volgen.

Het zou niet eens bij haar opgekomen zijn.

Dat het maar een test was.

Dus niet goedgekeurd voor de rol.

Hij liep mee en kroop zelf achter het stuur.

dagen.

Verzameld op lege nachten.

Handschrift werd gehouden op het erewoord.

Maar ik kon het niet.

Niets om aan zijn dochter te schrijven.

Petja!

Wat straalt er voor jou en mij?

Staven of zwepen.

Ketens of netwerken.

As of stof.

Petja!

Onze wereld in Z/W of kleur.

Zijn wij allemaal zijn kinderen?

Er is altijd iemand derde.

Dit is fictie of realiteit.

Ik zou het niet moeten doen.

Heb het een keer over de rand doorgebracht.

Nu bijt ik op mijn ellebogen.

We spelen met wat we leuk vinden.

We vernietigen het gedachteloos onbetaalbare.

Kwaad soms.

De grap van het leven bladert door de pagina's.

Zodat het niet zo saai zou zijn om te smelten.

Hoe dichter bij hemellichamen.

Hoe strakker we winden.

Type.

Soorten mensen en hun antipoden.

Bak aspecten van een ander gerecht.

Laten we de niveaus doornemen.

We maken de eindjes aan elkaar.

En we gooien ze in het water.

Hoe vaak zijn we hier bij jou geweest.

Het is jammer dat we ons dit nauwelijks herinneren.

Sliep nors in het ruim zonder te zien.

Zoals jaren aan dek...