Парнас - Сергей Бабкин

Бей пол, чтоб земля осела,

В раскол всё, что цело.

Кусайте зубы-губы, бросайте трезубы.

Пиши кровью на стенах, шиши в наших венах,

Комсомол не стареет, партбилет душу греет.

Ух как мы их, ой как они нас,

Идём к вершине Парнас.

Ух как мы их, ой как они нас,

Идём к вершине…

Вверх дном вольному воля,

В одном сошлись два поля.

Рука руку моет, река впадает в море,

Пустым пусть будет, Бог нас рассудит,

Кому смерть в награду, для кого жизнь стала адом.

Ух как мы их, ой как они нас,

Идём к вершине Парнас.

Ух как мы их, ой как они нас,

Идём к вершине…

Душа молодая, мечтой голодает,

Подайте кто сколько может,

Воздай всем по заслугам Боже.

Ух как мы их, ой как они нас,

Идём к вершине Парнас.

Ух как мы их, ой как они нас,

Идём к вершине…

Klop de vloer zodat de aarde bezinkt

In een splitsing alles wat heel is.

Bijt op je tanden-lippen, gooi drietanden.

Schrijf in bloed op de muren, stromen in onze aderen

De Komsomol wordt niet oud, de feestkaart verwarmt de ziel.

Oh, hoe zijn we ze, oh, hoe zijn ze ons,

We gaan naar de top van Parnassus.

Oh, hoe zijn we ze, oh, hoe zijn ze ons,

Laten we naar de top gaan...

Ondersteboven vrije wil,

Twee velden kwamen samen in één.

De hand wast de hand, de rivier mondt uit in de zee,

Laat het leeg zijn, God zal ons oordelen,

Voor wie de dood een beloning is, voor wie het leven een hel is geworden.

Oh, hoe zijn we ze, oh, hoe zijn ze ons,

We gaan naar de top van Parnassus.

Oh, hoe zijn we ze, oh, hoe zijn ze ons,

Laten we naar de top gaan...

De ziel is jong, uitgehongerd met een droom,

Geef zoveel als je kunt

Geef iedereen wat ze verdienen, God.

Oh, hoe zijn we ze, oh, hoe zijn ze ons,

We gaan naar de top van Parnassus.

Oh, hoe zijn we ze, oh, hoe zijn ze ons,

Laten we naar de top gaan...