Лилька - Сергей Бабкин

Я вчера видел тебя во сне

Снежное утро, а ты по весеннему одета

Где-то около шести

Еще вокруг так мало света,

А у тебя в глазах уже рассвет, рассвет, рассвет, рассвет

По утру трудно дышать в толпе

Душно и людно, только ты

Можешь понять, но есть только день

Чтобы найти тебя и спрятаться в тень как можно ближе

Чтобы слушать и молчать, молчать, молчать, молчать

Завтра ты увидишь меня в постели рядом

У себя боюсь, что так оно и выйдет,

Но ты не станешь будить меня,

Наверняка не станешь

Ты все поймешь, поймешь, поймешь, поймешь

Ik zag je gisteren in een droom

Besneeuwde ochtend, en je bent gekleed in de lente

Ergens rond zes

Er is nog zo weinig licht in de buurt

En in jouw ogen is al dageraad, dageraad, dageraad, dageraad

In de ochtend is het moeilijk om de menigte in te ademen

Benauwd en druk, alleen jij

Je kunt het begrijpen, maar er is maar één dag

Om jou te vinden en je zo dicht mogelijk in de schaduw te verstoppen

Om te luisteren en stil te zijn, stil te zijn, stil te zijn, stil te zijn

Morgen zie je me naast je in bed

Ik ben bang dat het zo zal aflopen,

Maar je zult me ​​niet wakker maken

Waarschijnlijk niet

Je zult alles begrijpen, je zult het begrijpen, je zult het begrijpen, je zult het begrijpen