After the Storm - Scanner

Boris made his way.

Nothing seemed able to

stop him.

The situation became extreme.

We

were at war 7 nations.

Boris expanded

his territory to the double.

It was a nuclear

inferno.

And there was an unbearable silence

between two waves of an revenge — attack.

Hopes were blown away and our souls had

burned out.

What was left…

…AFTER THE STORM

Can’t you hear, can’t you hear our moans, our crying?

Dark is here, the mothers grieve, their babies dying

Oh merciful Lord, forgive we kept our heads in the sand

Not to blame, beyond is where we’ll apprehend

Out in the war it’s hand to keep the faith

Knowing nobody’s giving us true hopes

After the Storm we’d watch the new sunrise

But the sun is obscured in sight doesn’t heave

After the Storm we’d wish him to arise

Again dispel the dark clouds, forgive and let live

So many questions not any answers has been told

Where should we go

How long we’ll stay blind in this crystal world

Out in the war, how should we keep the faith

Knowing nothing gives us hope at all

And the blizzard going on… still…

After the Storm we’d watch the new sunrise

But the sun is obscured in sight doesn’t heave

After the Storm we’d wish him to arise

Again dispel the dark clouds, forgive and let live

«I know that nothing gives me a ray of hope

But true is my regret — the tears under the iron vell…»

After the Storm we’d watch the new sunrise

But the sun is obscured in sight doesn’t heave

After the Storm we’d wish him to arise

Again the dispel the dark clouds, forgive and let live

Boris ging op weg.

Niets leek in staat om

stop hem.

De situatie werd extreem.

Wij

waren in oorlog 7 naties.

Boris uitgebreid

zijn territorium naar het dubbele.

Het was een nucleaire

hel.

En er viel een ondraaglijke stilte

tussen twee golven van wraak - aanval.

Hoop werd weggeblazen en onze ziel had

opgebrand.

Wat bleef er over...

…NA DE STORM

Hoor je niet, hoor je ons gekreun, ons gehuil niet?

Het is donker, de moeders rouwen, hun baby's sterven

Oh barmhartige Heer, vergeef ons dat we onze kop in het zand hebben gestoken

Niet de schuld, daarachter zullen we vatten

In de oorlog is het de hand om het geloof te behouden

Weten dat niemand ons echte hoop geeft

Na de storm zouden we naar de nieuwe zonsopgang kijken

Maar de zon is verduisterd in het zicht gaat niet omhoog

Na de storm zouden we willen dat hij opstond

Verdrijf opnieuw de donkere wolken, vergeef en laat leven

Er zijn zoveel vragen waar geen antwoord op is gegeven

Waar moeten we heen

Hoe lang zullen we blind blijven in deze kristallen wereld?

In de oorlog, hoe moeten we het geloof behouden?

Niets weten geeft ons hoop

En de sneeuwstorm die aan de gang is... nog steeds...

Na de storm zouden we naar de nieuwe zonsopgang kijken

Maar de zon is verduisterd in het zicht gaat niet omhoog

Na de storm zouden we willen dat hij opstond

Verdrijf opnieuw de donkere wolken, vergeef en laat leven

"Ik weet dat niets me een sprankje hoop geeft"

Maar waar is mijn spijt - de tranen onder het ijzeren vel...»

Na de storm zouden we naar de nieuwe zonsopgang kijken

Maar de zon is verduisterd in het zicht gaat niet omhoog

Na de storm zouden we willen dat hij opstond

Nogmaals, verdrijf de donkere wolken, vergeef en laat leven