Hogtied Angel - Satariel

No candle can light this dark place happy

I look on traces of tragedy

Tears still wet and mould through these walls

When I was sober and clear in mind

I saw the warmth and made it to my home

This crypt of putrefying flesh

Entombed, now in utter hell

Concealed, away from you, mankind

Dismayed, by their liveliness

A pharaoh’s tomb built by suffering

Now crippled by intoxication

I realise this is hell

Is life eternal here

O please — come and save me

I know I hold the daggers

Five hundred blades at my heart and throat

Cutting with devilish slowness

Mars has turned its moons on me

Forever I shall endure

My souls burning ache

And I must prevail

Though my heart a thousand times will break

Geen kaars kan deze donkere plek gelukkig verlichten

Ik kijk naar sporen van tragedie

Tranen nog nat en schimmel door deze muren

Toen ik nuchter en helder van geest was

Ik zag de warmte en bereikte mijn huis

Deze crypte van rottend vlees

Begraven, nu in de hel

Verborgen, weg van jou, mensheid

Ontzet, door hun levendigheid

Het graf van een farao gebouwd door lijden

Nu verlamd door bedwelming

Ik realiseer me dat dit de hel is

Is het leven hier eeuwig?

O alsjeblieft — kom en red me

Ik weet dat ik de dolken vasthoud

Vijfhonderd messen in mijn hart en keel

Snijden met duivelse traagheid

Mars heeft zijn manen op mij gericht

Voor altijd zal ik doorstaan

Mijn zielen brandende pijn

En ik moet zegevieren

Hoewel mijn hart duizend keer zal breken