Say Grace - Sam Baker

She was almost out of high school

When she left home

Got a job in an office

She answered the phone

Her boss was a creep

He wouldn’t leave her alone

She had to go

Middle of that mess

She met a fine young man

They rolled into houston

In a chevrolet van

Louisiana tags

A beautiful band of gold

They carried each other

So long

But they drifted apart

Never really went wrong

Just married too young

Both moved along

C’est la vie

She starts every day

Just fine

Then she hears that voice

Same place same time

Her mother is in the mirror

With the same old lines to say

She says

You know better baby

Say grace

Don’t even try

You can’t take your brother’s place

Don’t even try

Don’t give me that face any more

So where does the time go

Now there’s gray in her hair

She sits at her dressing table

In a wrought iron chair

Wears a terrycloth robe

With a tear

When she is alone

The tv says war in the holy land

She looks at the wrinkles on the

Back of her hand

Rubs her finger where she wore a wedding band

She looks away

Precious savior

She remembers a hymn

It is a hymn

She never liked

She goes to the gym

Goes to work

Dinner with a friend

Falls asleep

With the tv on

Ze was bijna van de middelbare school af

Toen ze het huis verliet

Heb een baan in een kantoor

Ze nam de telefoon op

Haar baas was een engerd

Hij zou haar niet alleen laten

Ze moest gaan

Midden in die puinhoop

Ze ontmoette een fijne jonge man

Ze rolden Houston binnen

In een chevroletbusje

Louisiana-tags

Een prachtige band van goud

Ze droegen elkaar

Zo lang

Maar ze dreven uit elkaar

Nooit echt fout gegaan

Net te jong getrouwd

Beiden verhuisden mee

Dat is het leven

Ze begint elke dag

Prima

Dan hoort ze die stem

Zelfde plaats zelfde tijd

Haar moeder staat in de spiegel

Met dezelfde oude regels om te zeggen

Ze zegt

Je weet beter schat

Zeg genade

Probeer het niet eens

Je kunt de plaats van je broer niet innemen

Probeer het niet eens

Geef me dat gezicht niet meer

Dus waar blijft de tijd

Nu zit er grijs in haar haar

Ze zit aan haar kaptafel

In een smeedijzeren stoel

Draagt ​​een badstof badjas

Met een traan

Als ze alleen is

De tv zegt oorlog in het heilige land

Ze kijkt naar de rimpels op de

Achterkant van haar hand

Wrijft met haar vinger waar ze een trouwring droeg

Ze kijkt weg

Kostbare redder

Ze herinnert zich een hymne

Het is een hymne

Ze hield nooit van

Zij gaat naar de sportschool

Gaat naar het werk

Diner met een vriend

Valt in slaap

Met de tv aan