Jazmín Azul - Saiko

Jazmín Azul trenzó a su pelo Inés

Va radiante en la corona que hizo a Lisette

Inquieta sube a preguntar: ¿Por quién?

Será hoy su madre o abuela vendrán a ver

Quedo esperándolas al atardecer

Un mar de lágrimas

Su trenza espiga hay que deshacer, hay que deshacer

Gritando aún, no parece entender

Amarra sus manos fuerte también los pies

Tomás, Jesús, Carmen, María y José

Han vuelto a estos brazos, dejados por cuarta vez

No han visto fábulas.

Esta es su niñez

Mirando estáticas puertas de papel

No sirve correr, no sirve correr

Cubre su lánguida y triste palidez

Enciende la sátira de este mundo cruel

Esconde cada página de su timidez

Y ve el jazmín caer, déjalo caer de su pelo, Inés

Déjalo caer

Blue Jasmine heeft haar haar gevlochten Inés

Straalt stralend in de kroon die Lisette maakte

Rusteloos gaat ze naar boven om te vragen: Voor wie?

Het is vandaag dat je moeder of oma komt kijken

Ik wacht op ze bij zonsondergang

een zee van tranen

Haar spike-vlecht moet ongedaan worden gemaakt, moet ongedaan worden gemaakt

Nog steeds aan het schreeuwen, lijkt het niet te begrijpen

Bind zijn handen stevig vast, ook zijn voeten

Tomas, Jezus, Carmen, Maria en Jose

Ze zijn teruggekeerd naar deze armen, vertrokken voor de vierde keer

Ze hebben geen fabels gezien.

Dit is je jeugd

Kijken naar statische papieren deuren

Geen zin om te rennen, geen zin om te rennen

Bedek je lome en droevige bleekheid

Zet de satire van deze wrede wereld aan

Verberg elke pagina van je verlegenheid

En zie de jasmijn vallen, laat het uit haar haar vallen, Inés

Laat vallen