Abril - Saiko

Abril, presume el gris

De monumentos humectados

Carmín, la noche abrir

Mis labios son el alumbrado

Cada gota que exprimí del barro

Sumergida al revertir su engaño

Cada nota sacudí de espantos

Parpadeante al relucir mi encanto

Jardín, por persuadir

Los elegantes han llamado

Carmín, otoño al fin

Cada gota que exprimí del barro

Sumergida al revertir su engaño

Cada nota sacudí de espantos

Parpadeante al relucir mi encanto

Abril, muestra gentil

A transeúntes extraviados

Carmín, vuelve a cubrir

La capa de los rezagados

Los párpados se han inyectado

Cada gota que exprimí del barro

Sumergida al revertir su engaño

Cada nota sacudí de espantos

Parpadeante al relucir mi encanto

April, laat het grijs zien

Van bevochtigde monumenten

Carmine, de nacht open

Mijn lippen zijn de verlichting

Elke druppel die ik uit de modder perste

Ondergedompeld door haar bedrog om te keren

Elke noot schudde ik van schrik

Knipperend terwijl mijn charme schijnt

Tuin, om te overtuigen

De elegante hebben gebeld

Karmijn, eindelijk herfst

Elke druppel die ik uit de modder perste

Ondergedompeld door haar bedrog om te keren

Elke noot schudde ik van schrik

Knipperend terwijl mijn charme schijnt

April show zacht

Aan verdwaalde voorbijgangers

Carmine, dek weer af

De mantel van achterblijvers

De oogleden zijn geïnjecteerd

Elke druppel die ik uit de modder perste

Ondergedompeld door haar bedrog om te keren

Elke noot schudde ik van schrik

Knipperend terwijl mijn charme schijnt